Norma Codex dla miodu (CXS 12-1981)
Inne nazwy: CODEX STAN 12-1981, CXS 12-1981, norma Codex dla miodu
Międzynarodowa norma Codex Alimentarius (FAO/WHO) dla miodu: definicja, skład, etykietowanie i metody; przyjęta w 1981 r.
Norma Codex dla miodu (CODEX STAN 12-1981, obecnie CXS 12-1981) to międzynarodowa norma Komisji Codex Alimentarius FAO/WHO. Część pierwsza obejmuje miód wytwarzany przez pszczoły i przeznaczony do bezpośredniego spożycia, część druga miód do celów przemysłowych i miód w dużych opakowaniach.
Według tekstu zmienionego w 2001 r. do miodu niczego się nie dodaje, pyłku się nie usuwa (poza przypadkami nieuniknionymi przy usuwaniu zanieczyszczeń), miodu nie ogrzewa się tak, by zmienił się jego skład, i nie stosuje chemicznych sposobów wpływania na krystalizację. Woda: najwyżej 20 % (wrzosowy 23 %); fruktoza z glukozą: co najmniej 60 g/100 g (spadziowy 45); sacharoza: najwyżej 5 g, a dla robinii, lucerny, cytrusów i kilku innych 10 g, dla lawendy i ogórecznika 15 g. W załączniku: kwasowość wolna do 50 meq/kg, diastaza co najmniej 8 w skali Schadego (3 dla miodów ubogich w enzymy), HMF najwyżej 40 mg/kg (80 dla tropikalnych).
Dlaczego to ważne dla ciebie: te same limity wody, cukrów, diastazy i HMF obowiązują w dyrektywie UE, więc można je porównywać. Codex kieruje się tą samą logiką: miód jest miodem tylko wtedy, gdy nic do niego nie dodano, nie przegrzano go i nie ukryto jego pochodzenia przez usunięcie pyłku.
Fakty
| Rejestracja | Przyjęta 1981; zmiany 1987 i 2001 (opisano tekst z 2001) |
|---|---|
| Podstawa prawna | Komisja Codex Alimentarius (FAO/WHO) |
| Wilgotność | ≤20 % (miód wrzosowy ≤23 %) |
| Zawartość cukru | Fruktoza + glukoza ≥60 g/100 g; sacharoza ≤5 g/100 g |
Jak łączy się z tematem „Miód i pszczelarstwo”
Norma Codex dla miodu (CXS 12-1981) → rodzaj → Miód: etykieta, prawo i jakość → rodzaj → 🍯 Miód
Powiązania
- Należy do
- Miód: etykieta, prawo i jakość
Najczęstsze pytania
Czy CODEX STAN 12-1981 i CXS 12-1981 to ta sama norma?
Tak. CXS 12-1981 to nowe oznaczenie CODEX STAN 12-1981, przyjętej w 1981 r. i zmienianej w 1987 i 2001 r.
Ile wody może zawierać miód według Codex?
Najwyżej 20 %; miód wrzosowy może mieć do 23 %.
Czy Codex pozwala filtrować miód tak, by usunąć pyłek?
Nie, pyłku się nie usuwa, chyba że jest to nieuniknione przy usuwaniu zanieczyszczeń. Miód z istotnie usuniętym pyłkiem nazywa się „miodem filtrowanym”.
Czy to prawda, że w miodzie nigdy nie może być więcej niż 5 g sacharozy?
Nie do końca. Dla robinii (miód akacjowy), lucerny, cytrusów i kilku innych limit to 10 g, a dla lawendy i ogórecznika 15 g.
Czy limity Codex są takie same jak w dyrektywie UE o miodzie?
Dla wody, cukrów, diastazy i HMF tak, dlatego oba teksty można porównywać.
Podobne
HMF (hydroksymetylofurfural) w miodzie · Liczba diastazowa miodu · Analiza pyłkowa miodu (melisopalinologia) · Skala Pfunda · Fałszowanie miodu · Kraj pochodzenia miodu na etykiecie
Źródła
- Codex Alimentarius, Standard for Honey CODEX STAN 12-1981
- Codex Alimentarius (FAO/WHO): list of standards
- FAO, Value-added products from beekeeping, Chapter 2 Honey (2.6.10-2.9 heating, storage, quality control)
- Directive 2001/110/EC relating to honey (consolidated text, EUR-Lex)
