Rozporządzenie (WE) nr 1333/2008 w sprawie dodatków do żywności
Inne nazwy: 1333/2008, rozporządzenie o dodatkach, unijna lista dodatków
Prawo UE o dodatkach do żywności: lista dozwolonych E-numerów, w jakiej żywności i w jakiej ilości, oraz ponowna ocena starszych dodatków przez EFSA; stosowane od 20 stycznia 2010 r.
Rozporządzenie (WE) nr 1333/2008 w sprawie dodatków do żywności (rozporządzenie o dodatkach) to unijne prawo o dodatkach: konserwantach, przeciwutleniaczach, barwnikach, zagęstnikach, słodzikach i innych substancjach z oznaczeniem E. Podpisano je w Strasburgu 16 grudnia 2008 r., stosuje się od 20 stycznia 2010 r.
Zasada jest prosta: dozwolone jest tylko to, co znajduje się na liście. Załącznik II to unijny wykaz, w którym dla każdego dodatku podano grupy produktów, w których może być użyty, oraz najwyższą ilość. Wykaz w obecnym kształcie uzupełniło osobne rozporządzenie 1129/2011, stosowane od 1 czerwca 2013 r. Załącznik III dotyczy dodatków dozwolonych w innych dodatkach, enzymów i aromatów.
Dodatek dopuszcza się tylko wtedy, gdy jest bezpieczny w proponowanych ilościach, technologicznie potrzebny i nie wprowadza kupującego w błąd. Ocenę bezpieczeństwa przeprowadza EFSA. Wszystkie dodatki dopuszczone przed 20 stycznia 2009 r. rozporządzenie skierowało do ponownej oceny, a normy stopniowo się zmieniają. Rozporządzenie 2023/2108 na przykład obniżyło limity azotynów i azotanów w wyrobach mięsnych i serach; nowe limity obowiązują od 9 października 2025 r.
Na etykiecie dodatki podaje się według innego przepisu, rozporządzenia 1169/2011: najpierw funkcję, potem nazwę albo numer E. Dlatego na kiełbasie pisze się np. „konserwant: azotyn sodu” albo „konserwant: E250”.
W tematach tej strony rozporządzenie widać wszędzie: azotyny w szynce i salami, siarczyny w winie, lizozym w niektórych twardych serach, glutaminian w przyprawach do makaronu, karmel w części napojów spirytusowych.
Dlaczego to ważne dla ciebie: jeśli dodatku nie ma na liście UE albo przekracza on limit, dany produkt nie może być sprzedawany w UE. Numer E w składzie oznacza, że substancja została oceniona, a nie że jest zakazana.
Fakty
| Rodzaj dokumentu | Rozporządzenie UE |
|---|---|
| Identyfikator dokumentu | CELEX 32008R1333 |
| Organ wydający lub kontrolujący | Parlament Europejski i Rada UE |
| Obowiązuje od | 20.01.2010 |
| Podstawa prawna | Rozporządzenie (WE) nr 1333/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z 16.12.2008 |
| Rejestracja | stosowane od 20.01.2010; wykaz unijny od 01.06.2013 (rozporządzenie 1129/2011); obowiązujące |
Jak łączy się z tematem „Oznakowanie żywności”
Rozporządzenie (WE) nr 1333/2008 w sprawie dodatków do żywności → podobny → Rozporządzenie (UE) 1169/2011 w sprawie informacji o żywności → rodzaj → 🏷️ Jak czytać etykiety żywności
Powiązania
- Należy do
- Prawo i normy żywnościowe
- Podobne i różne
- Rozporządzenie (UE) 1169/2011 w sprawie informacji o żywności
- Oznaczenia, które określa
- E-numery (dodatki do żywności)
Najczęstsze pytania
Co reguluje rozporządzenie o dodatkach 1333/2008?
Dodatki do żywności w UE: które są dozwolone, w jakich produktach i w jakiej najwyższej ilości, oraz jak są oceniane i ponownie oceniane.
Dlaczego na kiełbasie pisze się „konserwant: E250”, a nie samo „E250”?
Zgodnie z rozporządzeniem 1169/2011 najpierw podaje się funkcję dodatku, np. konserwant lub barwnik, a dopiero potem jego nazwę albo numer E.
Co zmieniło się dla azotynów w 2025 roku?
Od 9 października 2025 r. obowiązują niższe limity azotynów i azotanów w wyrobach mięsnych i serach na podstawie rozporządzenia 2023/2108.
Kto w Polsce sprawdza, czy produkty spełniają limity dodatków?
Kontrolę wykonuje m.in. Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (GIJHARS), który sprawdza także etykiety i składy produktów w obrocie.
Czy to prawda, że wszystkie dodatki dozwolone w UE zostały już ponownie sprawdzone?
Nie. Ponowna ocena dodatków dopuszczonych przed 2009 r. wciąż trwa, a niektóre limity jeszcze się zmienią.
Co przeczytać dalej
- E-numery (dodatki do żywności) — Kody dodatków dozwolonych w UE: w składzie dodatek podaje się przez jego funkcję – konserwant, przeciwutleniacz, barwnik – i nazwę lub E-numer.
- Rozporządzenie (UE) 1169/2011 w sprawie informacji o żywności — Podstawowe prawo UE o etykietach: 12 obowiązkowych informacji, alergeny, daty, wielkość czcionki i wartość odżywcza; stosowane od 13 grudnia 2014 roku.
Podobne
Rozporządzenie (UE) 2018/848 w sprawie produkcji ekologicznej · Rozporządzenie (UE) 2024/1143 w sprawie oznaczeń geograficznych · Rozporządzenie (UE) 2019/787 w sprawie napojów spirytusowych · Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 o wspólnej organizacji rynków · Rozporządzenie (UE) 1169/2011 w sprawie informacji o żywności
Źródła
- Regulation (EC) No 1333/2008 — EUR-Lex
- Regulation (EU) 2023/2108 — EUR-Lex
- Food additives, European Commission
- Food additives, EFSA
