🍷 Indeks Winklera

Indeks Winklera, zwany też skalą Winklera, to indeks sumy temperatur, który klasyfikuje obszary uprawy winorośli według ciepła sezonu wegetacyjnego. Po raz pierwszy opracowali go Amerine i Winkler (1944), a wyraża się go w stopniodniach wzrostu (GDD).

Indeks oblicza się dla okresu od 1 kwietnia do 31 października. Dla każdego dnia bierze się średnią temperaturę dobową pomniejszoną o bazę 10 °C, licząc tylko wartości dodatnie, i sumuje wyniki dzienne. Baza 10 °C odpowiada średniej temperaturze, powyżej której winorośl powszechnie uznaje się za rozpoczynającą rozwój. Gdy dostępne są tylko miesięczne normy klimatyczne, badacze uśredniają temperatury maksymalną i minimalną każdego miesiąca od kwietnia do października, odejmują 10 °C, mnożą przez liczbę dni miesiąca i sumują miesiące.

W stopniodniach Celsjusza pięć regionów Winklera to: region I — poniżej 1389; region II — od 1389 do 1667; region III — od 1667 do 1944; region IV — od 1944 do 2222; region V — powyżej 2222. Amerine i Winkler wiązali te klasy z pięcioma kategoriami ogólnych stylów wina z winogron kalifornijskich.

Badacze nadal używają indeksu do opisu obszarów winiarskich, na przykład wewnętrznych American Viticultural Areas północno-zachodniego wybrzeża Pacyfiku w USA, oraz do oceny wpływu zmiany klimatu na uprawę winorośli, jak w badaniu Kanady z 2025 roku. Pokrewna miara, biologicznie efektywne stopniodni, ogranicza dobowe gromadzenie ciepła do 9 °C.