🍷 Azarphesha

Azarphesha (azarpesha, azarfesha) to gruzińskie naczynie do picia wina: płytka czarka na długiej rączce. Razem z rączką ma 20–35 cm. Czarka ma 8–15 cm średnicy. Mieści tylko 50–60 ml, więc to raczej łyk niż kieliszek. Należy do supry, gruzińskiej uczty z toastami.

Najczęściej są srebrne. Zdarzają się z drobnymi złotymi elementami i kilka mosiężnych. Rączka jest przynitowana do czarki, a trzeci element wzmacnia łączenie i jest przy tym ozdobą. Złotnicy stosowali rytowanie, repusowanie, niello, filigran i złocenie, a na niektórych widać królową Tamar, poetę Szotę Rustawelego albo króla Erekle II.

Daty pomagają je umieścić. Większość zachowanych egzemplarzy pochodzi z XIX wieku, kilka z XVII i XVIII. Moda osiągnęła szczyt w pierwszej połowie XIX wieku. Gdy francuski podróżnik Jean Chardin odwiedził Gruzję na początku lat siedemdziesiątych XVII wieku, opisał dwanaście azarphesh na jednym stole, prawie wszystkie srebrne.

Był to znak statusu. Łączy się je ze szlacheckimi i zamożnymi rodzinami oraz z wyprawą panny młodej, a posiadały je także kobiety. Właściciele wyryli na rączce imię, wers lub shairi, krótki dowcipny rym. Dziś gruzińscy złotnicy znów robią nowe.

Sama supra to według administracji turystycznej obfity posiłek i dawny rytuał dzielenia się, z winem w centrum i tamadą prowadzącym toasty. To samo źródło zauważa, że dobry tamada pije umiarkowanie i daje przykład uprzejmości. Przy takiej czarce to w sam raz. Alkohol tylko dla dorosłych.