🍇 Herbert

Herbert to amerykańska odmiana stołowa o czarnych jagodach, hybryda miejscowej labruski z winoroślą europejską. Wyhodował ją hodowca amator E. S. Rogers z Salem w Massachusetts. VIVC podaje jako rodziców Carter i Trollinger (Black Hamburg) według danych hodowcy, a jako rok krzyżowania 1855. Przez długi czas odmiana miała tylko numer Rogers' No. 44.

Według monografii Hedricka The Grapes of New York (1908) Rogers zapylał wielkoowocowy Carter pyłkiem europejskich winorośli z zimnej szklarni; zapylenie Hedrick datuje na 1851 rok. Z około 150 nasion do owocowania doszło 45 siewek. Herberta po raz pierwszy wymieniono osobno w 1865 roku, a w 1869 roku otrzymał nazwę i trafił do katalogu American Pomological Society.

Hedrick uważał Herberta za jedną z najlepszych czarnych hybryd Rogersa do przydomowej winnicy. Jagody są przeważnie większe od średnich, czarne, z gęstym niebieskim nalotem, o dobrej lub bardzo dobrej jakości. Odmiana dojrzewa razem z Concordem, ale długo się przechowuje, dobrze znosi pakowanie i transport. Nie zapyla się sama, dlatego sadzi się ją obok innych odmian; w surowe zimy krzew przemarza.

W stacji doświadczalnej w Genewie w stanie Nowy Jork Herbert został rodzicem kilku odmian: Sheridan (1921) i Pontiac (1922) — z krzyżowania z Worden, Westfield (1935) i Buffalo (1938). Próbki odmiany przechowuje 7 kolekcji.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Herbert pokazuje, jak w połowie XIX wieku w Ameryce po raz pierwszy połączono smak europejskich winogron z odpornością miejscowej winorośli. Jeśli w starym opisie pojawi się Rogers' No. 44, chodzi właśnie o tę odmianę, a jej potomstwo wciąż jest w kolekcjach.