Rozmaryn

Rozmaryn lekarski (Rosmarinus officinalis) to typowa roślina śródziemnomorska. Rośnie dziko wzdłuż wybrzeży, a jako roślina aromatyczna jest uprawiany na szerszym obszarze. Pszczoły chętnie go odwiedzają, ale główny pożytek przypada na wczesną wiosnę, więc tego cennego źródła nektaru nie zawsze udaje się wykorzystać.

Miód rozmarynowy produkuje się w śródziemnomorskich krajach Europy (głównie w Hiszpanii), w Afryce Północnej i w Turcji. Jest bardzo jasny, ma delikatny smak i dobrą wartość handlową. W Prowansji rozmaryn kwitnie od lutego–marca. Jego pyłek jest w miodzie niedoreprezentowany.

Dlaczego to ważne dla ciebie: miód rozmarynowy zależy od wczesnej wiosny, więc w chłodne lata może go być mało albo wcale.

Miód rozmarynowy jest łagodny: bardzo jasny, o słabym lub średnim świeżym kwiatowym zapachu, średnio słodki, ze słabą kwasowością, bez goryczy i z krótkim posmakiem. Krystalizuje umiarkowanie, a aktywność diastazy jest niska, więc UE dopuszcza dla takich miodów liczbę diastazową co najmniej 3. W siedmiu hiszpańskich miodach rozmarynowych znaleziono średnio po 38 typów pyłku i około 76 700 elementów pyłkowych w 10 g.