🌍 Arktyka i Północ

Arktyka i Północ to zimne krainy na kole podbiegunowym północnym i w jego pobliżu: północ Norwegii, Szwecji i Finlandii, Islandia i Grenlandia. Długa zima i krótkie lato dają mało paszy, więc krów trzyma się niewiele i głównie w oborze, a Saamowie dawniej doili renifery. Mleko reniferów jest bardzo gęste, ale jest go mało.

Granicę Arktyki wyznacza się na różne sposoby: według NSIDC to linia około 66°33′ szerokości geograficznej północnej albo północna granica lasu. Saamowie to rdzenny lud północy Skandynawii; dawniej mieli krowy górskie i kozy, ale doili też renifery. Szwedzki ser reniferowy renost robi, według Slow Food, bardzo niewielu hodowców reniferów.

W fińskim badaniu z 1986 roku mleko reniferów zawierało 9,3–9,7 % tłuszczu i 6,9–7,1 % białka, a średnia wydajność wynosiła 720 ml na dobę. Laktacja przypada na krótkie lato.

W Islandii w 2023 roku było 25 876 krów mlecznych, średnio 6 411 kg mleka od krowy rocznie (ICAR). Na Grenlandii w 2018 roku naliczono 254 sztuki bydła i 18 212 owiec; bydło trzyma się w pomieszczeniu mniej więcej od października do maja. Inuici nie mają tradycji mlecznej: w badaniu z 2023 roku 88,5 % Inuitów z Grenlandii w dorosłym życiu nie tolerowało laktozy.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Ser reniferowy to rzadkość, a renifery dziś praktycznie się nie doi; większość mleka Północy to mleko krowie, także islandzkie. Jeśli zobaczysz na etykiecie „mleko renifera” lub „ser reniferowy”, zapytaj, kto go wyprodukował.