🍇 Bailey

Bailey to amerykańska odmiana stołowa o czarnych jagodach, wyhodowana przez teksańskiego hodowcę T. V. Munsona. Według VIVC to krzyżówka Big Berry × Triumph z 1886 roku: matecznikiem jest dzika teksańska winorośl typu Post-oak, a ojcem hybryda labruski z winoroślą europejską. Odmianę nazwano na cześć botanika L. H. Baileya.

Monografia Hedricka The Grapes of New York (1908) uzupełnia historię: Munson wziął nasiona dzikiej winorośli Big Berry zapylonej pyłkiem odmiany Triumph; wysiano je w 1887 roku, a pierwszy krzew zaowocował w latach 1889–1890. Hedrick podkreślał, że Bailey łączy cechy trzech gatunków, Vitis lincecumii, labruski i winorośli europejskiej, ukształtowane w Teksasie, Massachusetts i Europie.

Krzew jest silny i plenny, ale w stacji doświadczalnej w stanie Nowy Jork jagody często nie zdążały dojrzeć, a w surowe zimy krzewy ulegały uszkodzeniom. Grona są dość duże i zwarte; jagody średnie lub duże, czarne, z gęstym niebieskim nalotem; skórka jest mocno cierpka, miąższ umiarkowanie soczysty, winny w smaku, o dobrej jakości. Odmiana dojrzewa nierówno, prawie tak późno jak Catawba, i dobrze się przechowuje.

Hedrick uważał Baileya za cenny materiał hodowlany, co potwierdziła Japonia. Zenbei Kawakami skrzyżował go z odmianą Muscat Hamburg i w 1927 roku uzyskał Muscat Bailey A, odmianę na wino i do jedzenia; VIVC zaznacza, że ten rodowód potwierdzono markerami genetycznymi. Od tego samego hodowcy pochodzi też Black Queen (Bailey × Golden Queen). Próbki odmiany Bailey przechowuje 6 kolekcji.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Jeśli próbowałeś japońskiego wina z odmiany Muscat Bailey A, część jego rodowodu prowadzi do tej teksańskiej hybrydy. Bailey pokazuje, jak dzika amerykańska winorośl dzięki hodowli stała się podstawą odmian na drugim końcu świata.