🥃 Rhum de la Guyane

Rhum de la Guyane to chroniona w UE nazwa rumu z Gujany Francuskiej, francuskiego departamentu zamorskiego na północno-wschodnim wybrzeżu Ameryki Południowej. Pod tą nazwą sprzedaje się wyłącznie rum agricole, czyli destylat ze świeżego soku trzciny cukrowej, a nie z melasy. Obszar produkcji obejmuje wszystkie 26 gmin departamentu.

Historia. Według INAO trzcinę cukrową uprawia się w Gujanie od XVII wieku, a klimat, ukształtowanie terenu i gleby dają sok bogaty w aromaty. Rum z departamentów zamorskich nosił kiedyś specjalne francuskie oznaczenia; po reformie UE z 2009 roku stały się one nazwami chronionymi. Od 2014 roku nad przepisami czuwa wspólna rada producentów.

Przepisy. Po destylacji blanc odpoczywa co najmniej 3 tygodnie bez kontaktu z drewnem. Brun leżakuje w drewnie co najmniej 6 miesięcy, vieux co najmniej 3 lata. Ogólne unijne minimum dla każdego rumu to 37,5 % obj., bez aromatów i dodanego spirytusu.

Jedna destylarnia. INAO zaznacza, że ten rum robi obecnie jedna destylarnia, która zaopatruje lokalny rynek i część produkcji eksportuje. Rum z Gujany można dodawać do rumów z francuskich departamentów zamorskich, ale nie do rumu z Antyli Francuskich. Najbliżsi krewni to rum z Martyniki, rum z Gwadelupy i rhum agricole w ogóle.

Dlaczego to ważne. Nazwa Rhum de la Guyane na etykiecie gwarantuje miejsce produkcji i surowiec: wyłącznie świeży sok trzcinowy. Oznaczenia blanc, brun i vieux pokazują, jak długo rum spędził w drewnie. To mocny alkohol, a WHO przypomina, że nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.