🍼 Słoniątko

Słoniątko (młody słoń, po angielsku elephant calf) to młode słonicy. Rodzi się duże: od 50 do 160 kg zależnie od gatunku i ogrodu zoologicznego, a ma około 66–107 cm wzrostu. Wkrótce po urodzeniu wstaje i pije mleko matki. Ssie je pyskiem, a nie trąbą.

Trąba jest na początku niezgrabna, a maluch dopiero uczy się nią kierować. Do ssania długa trąba nie jest jeszcze potrzebna. W pierwszym roku słoniątko przybiera 1–1,3 kg na dobę. Mniej więcej od szóstego miesiąca zaczyna próbować roślin. Przez kilka lat zjada też odchody matki, które dostarczają składników odżywczych i bakterii pomagających trawić celulozę.

Odstawianie jest stopniowe. Zoo w San Diego pisze, że w wieku dwóch–trzech lat młode nie potrzebuje już ssać. Narodowe Zoo w Waszyngtonie dodaje, że może to trwać, aż matka urodzi kolejne, a słonice azjatyckie rodzą tylko co 3–8 lat. W niewoli azjatyckie słoniątka ssą na żądanie całą dobę i odstawia się je zwykle w wieku czterech lat lub wcześniej, jeśli same potrafią już jeść. Badanie wykazało, że brak mleka u matki i osłabienie, głównie w pierwszym roku, spowodowały 26,3 procent śmierci słoniątek przed piątym rokiem życia.

Dla porównania: słonica nosi jedno młode 21,5–22 miesiące, a maciora rodzi cały miot prosiąt. Jedno młode to wielkie przedsięwzięcie, więc stado pomaga, a krewniaczki pilnują malucha.

O innych młodych, które piją mleko, przeczytasz na stronie „Kto pije mleko: młode i karmienie” oraz w hasłach prosię i mleko.