🍼 Źrebię

Źrebię (po angielsku foal) to młode klaczy, czyli konia. Zdrowe źrebię powinno stanąć na nogi i possać w ciągu dwóch–trzech godzin od narodzin. Najważniejsze jest pierwsze mleko, siara: jej przeciwciała wchłaniają się tylko przez pierwsze 12 godzin. Potem przez kilka miesięcy źrebię żywi się mlekiem klaczy.

W pierwszym tygodniu źrebię ssie około siedmiu razy na godzinę, a w siódmym tygodniu mniej więcej raz na godzinę. Mleko klaczy ma około 10 % suchej masy, 2 % białka i 1,3 % tłuszczu, więc jest rzadkie i dokarmianie trzeba zacząć wcześnie. Paszę można podawać od dwóch tygodni, a w trzecim miesiącu mleko pokrywa już tylko około połowy zapotrzebowania na białko i energię.

Odsadza się zwykle w wieku 4–6 miesięcy. Odsadzenie przed czwartym miesiącem to dodatkowy stres, a czekanie do szóstego niewiele daje. Młody koń poniżej roku, rozdzielony już z matką, to odsadek (po angielsku weanling).

Porównajmy z innymi młodymi. Kangurzątko miesiącami siedzi w torbie, szczenię rodzi się ślepe, a źrebię prawie od razu stoi i idzie za klaczą. Dlatego pierwsze godziny tyle decydują. Jeśli źrebię nie possało w ciągu dwóch–trzech godzin, klaczy odciąga się mleko, a młode karmi się z butelki. Źrebię sierota potrzebuje siary od innej klaczy, a potem preparatu zastępującego mleko klaczy, który poradniki rolnicze zalecają bardziej niż inne mleka.