🥃 Svensk Vodka

Szwedzka wódka (Svensk Vodka) to nazwa chroniona w Unii Europejskiej jako oznaczenie geograficzne. Cały spirytus powstaje w Szwecji z miejscowej pszenicy, żyta, jęczmienia, owsa lub ziemniaków i jest rozcieńczany szwedzką wodą, również w Szwecji. Moc wynosi od 40 do 60 % obj., czyli więcej niż ogólne unijne minimum dla wódki. Dla polskiego odbiorcy, przyzwyczajonego do własnej Polskiej Wódki, to ciekawy punkt odniesienia: też zbożowa i ziemniaczana, ale z północy.

Skład. Wódka jest przezroczysta i bezbarwna, o lekkim, ale wyczuwalnym smaku zboża lub ziemniaka. Metanolu może być najwyżej 5 g na hektolitr czystego alkoholu. Zwykle nie jest słodzona, ale dopuszcza się do 2 g cukru na litr. Woda stanowi około 40–60 % napoju; często jest to woda gruntowa z lodowcowych ozów.

Jak się ją robi. Główną metodą jest destylacja ciągła, rozwinięta w XIX wieku: spirytus oddziela się od zacieru, zagęszcza do 80–90 % obj., a następnie oczyszcza w kilku kolumnach do 96 % obj. Część smaku surowca wraca do wódki po destylacji, tak aby nie była całkiem neutralna.

Historia. Destylację w Szwecji znano od około XVI wieku; napój nazywano brännvin, a słowo „wódka” upowszechniło się w XX wieku. W latach 1917–1994 produkcja alkoholi mocnych była monopolem państwa. Pierwszą szwedzką wódką światowej klasy była Absolut, sprzedawana w USA od 1979 roku. Nazwa widnieje w rejestrze UE od 29 sierpnia 1994 roku.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. Nazwa „Svensk Vodka” gwarantuje szwedzkie surowce i wodę, ale nie łagodność ani bezpieczeństwo: to wódka o mocy co najmniej 40 % obj. WHO przypomina, że nie ma bezpiecznego poziomu spożycia alkoholu.