🚛 Transport surowca

Transport surowca mlecznego to podróż surowego mleka z gospodarstwa do zakładu mleczarskiego. Mleko zwykle odbiera się raz dziennie lub co dwa dni i dowozi w ciągu 24 godzin. Duże gospodarstwa ładują mleko do izolowanej cysterny, która utrzymuje je w chłodzie. Mali rolnicy często przewożą mleko w bańkach: sami lub przez zbieraczy, samochodem, rowerem, na zwierzętach, a nawet pieszo.

Jeśli mleko jedzie w bańkach bez chłodzenia, najważniejszy jest czas podróży. Z drugiej strony w bańkach mleko każdego rolnika jest trzymane osobno, więc jedna zła partia nie zepsuje reszty. Według FAO zbiórka i transport często stanowią ponad 30% kosztów przetwarzania mleka. W tropikach pora deszczowa zalewa drogi, a często jest to właśnie czas, gdy wydajność mleczna jest najwyższa.

Transport surowca czy surowe mleko? W wyszukiwarce oba pojęcia się mieszają. Transport surowca to tylko droga z gospodarstwa do mleczarni, gdzie mleko ma być przetworzone, a nie wypite wprost. Duże gospodarstwa ładują izolowaną cysternę, która utrzymuje chłód; drobni rolnicy wożą bańki samochodem, rowerem, na zwierzętach lub pieszo. Według przepisów UE łańcuch chłodniczy nie może zostać przerwany, a mleko ma dotrzeć w temperaturze najwyżej 10 °C, po czym jest schładzane do +4 °C.

Tego etapu nie zobaczysz na opakowaniu: podróż kończy się w mleczarni, przed rozlewem. Etykieta podaje datę i zalecenia przechowywania, a schłodzone mleko stoi w chłodni supermarketów, sklepów mleczarskich i spożywczych. Za tym stoją przepisy UE: nieprzerwany łańcuch chłodniczy, najwyżej 10 °C przy dostawie i schłodzenie do +4 °C w zakładzie.

Zgodnie z przepisami UE łańcuch chłodniczy nie może zostać przerwany w drodze, a mleko w chwili dotarcia do zakładu nie może być cieplejsze niż 10 °C. Mimo to w drodze nieco się nagrzewa. Dlatego przy przyjęciu mleko schładza się ponownie do +4 °C i dopiero potem pompuje do zbiorników silosowych — ogromnych izolowanych zbiorników magazynowych.