🥃 Cashew apple

Jabłko nerkowca to fałszywy owoc nerkowca (Anacardium occidentale): mięsista, soczysta szypułka długości 5–11 cm, na której końcu rośnie prawdziwy owoc, czyli orzech nerkowca. Skórka jest żółta, czerwona lub czerwono-żółta, a miąższ włóknisty i cierpki. W Goa jego sfermentowany sok destyluje się na feni, mocny alkohol z indyjskim oznaczeniem geograficznym.

Pochodzenie. Nerkowiec pochodzi z północno-wschodniej Brazylii. Według opracowania Uniwersytetu Purdue w XVI wieku Portugalczycy zawieźli drzewo do Mozambiku i na wybrzeże Indii, początkowo po to, by chronić glebę przed erozją. Stamtąd rozprzestrzeniło się po Afryce Wschodniej, Ameryce Środkowej i Karaibach.

Skład i przechowywanie. Świeże jabłko nerkowca jest bardzo bogate w witaminę C, od 146,6 do 372 mg na 100 g, i zawiera dużo garbników, dlatego sok ściąga usta; owoc bywa przed przetworzeniem parowany. Szybko się psuje: w temperaturze pokojowej drożdże i pleśnie biorą się za niego już w ciągu doby. Robi się z niego sok, wino, dżemy i syropy.

Feni. W Goa owoce miażdży się, by uzyskać sok. Według specyfikacji indyjskiego oznaczenia geograficznego „Feni” (certyfikat nr 105, 2009) używa się tylko dojrzałych owoców, które same opadły, między marcem a majem; sok fermentuje na dzikich drożdżach i jest dwukrotnie destylowany. Polityka Goa z 2021 roku ustala moc feni na 40–45,5 % obj., a urraku, produktu pierwszej destylacji, na 23–30 % obj.

Dlaczego to ważne. Witamina C ze świeżego owocu nie przechodzi do destylatu: feni i urrak to mocny alkohol, a nie przetwór owocowy. Świeże jabłka nerkowca rzadko spotyka się poza tropikami, bo szybko się psują, więc w sklepach częściej są soki i napoje z nich. WHO przypomina, że nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.