🍷 Karas

Karas (ormiańskie gliniane naczynie na wino) to jajowaty pojemnik, w którym wino fermentuje i leży. Jeden, widziany we wsi Chiva w Vayots Dzor, mieści 240 galonów, około 900 litrów.

Karas osiągnął szczyt w Urartu, w pierwszym tysiącleciu p.n.e. W twierdzy Karmir Blur archeolodzy znaleźli piwnice z setkami karasów stojących rzędami, w połowie w ziemi. Pismo klinowe na brzegu podawało objętość, a jedna piwnica miała pomieścić ponad 100 000 galonów wina. Garncarze lepili po sześć do dziesięciu naraz, budując ściany palcami. Najtrudniejsze było wysuszenie i wypalenie tak dużej rzeczy.

Zainteresowało się nim też prawo. W 1184 roku Mchitar Gosz poświęcił karasom rozdział w swoim Datastanagirku, a kupujący dostawał coś na kształt rocznej gwarancji. We wsiach Vayots Dzor i Armavir karas używano do lat dziewięćdziesiątych.

Wino w karasie robi się około czterdziestu dni. Zamknięte trzyma się latami, otwarte trzeba wypić w dziesięć do piętnastu dni, więc otwarcie karasa było świętem, często na weselu. Rodzinę naczyń znajdziesz w haśle gliniane naczynia na wino. Najstarszy ślad ormiańskiego wina to jaskinia Areni-1, gdzie prasa, kadź i dzbany pochodzą z lat 4100–4000 p.n.e. Gruzińskim odpowiednikiem jest kwewri.