Strozzapreti

Strozzapreti (w dialekcie romagnolskim strozaprit) to małe, puste w środku, skręcone kawałki makaronu, podobne do fusilli. Region Emilia-Romania wpisuje je na listę tradycyjnych produktów rolno-spożywczych (PAT); obszar to prowincja Forlì-Cesena i okolice.

Podstawą są mąka i woda; bogatsze warianty mogą zawierać jajka. Według karty regionalnej ciasto rozwałkowuje się do około 1–2 mm, zwija i kroi na paski szerokości około 1 cm jak tagliatelle, a każdy pasek roluje się między dłońmi w małe fusilli. W starszej metodzie wałeczki ciasta grubości około centymetra kroi się na walce długości kilku centymetrów, po czym dociska i przeciąga palcem po desce, by je wydrążyć.

Karta zaznacza, że wyjaśnień nazwy jest kilka. Większość wiąże się z antyklerykalizmem Romanii pod rządami Państwa Kościelnego; w jednej legendzie chciwy ksiądz zakrztusił się makaronem. To tradycje, a nie udokumentowane fakty.

De Cecco sprzedaje suszone jajeczne strozzapreti nr 116: pałeczki makaronu podobne do cienkich bucatini, długości około 5–6 cm, nawinięte na drut dziewiarski, o grubej, szorstkiej powierzchni dobrze trzymającej sos. Czas gotowania 11 minut. Producent proponuje klasyczne ragù, sosy ze skwarków słoniny i boczku z pietruszką, pieprzem i parmezanem, ragù grzybowe lub fasolowe albo kiełbasę ze śmietaną i rukolą.