🧀 Esrom

Esrom to duński ser z chronionym oznaczeniem geograficznym (ChOG), wytwarzany z mleka krowiego pozyskanego w Danii. Według specyfikacji jest to ser dojrzewający, z odsączoną masą, od półtwardego do twardego.

Jak się go robi. Mleko krowie standaryzuje się pod względem tłuszczu i pasteryzuje w niskiej temperaturze, a następnie dodaje zaczyny i środki ścinające. Skrzep kroi się, miesza, odsącza serwatkę i ogrzewa, przelewa do form i lekko prasuje. Sery schładza się i soli, powierzchnię traktuje kulturą, a same sery przechowuje się przy wysokiej wilgotności powietrza. Po dojrzewaniu są myte, suszone i pakowane. Dojrzewanie trwa co najmniej 2 tygodnie.

Wygląd i smak. Skórka jest cienka, elastyczna i jadalna, od żółtej do żółtopomarańczowej, z czystą, prawie suchą zewnętrzną powłoką od żółtawobrązowej do czerwonobrązowej; starsze sery mają lekko tłustą powierzchnię. Miąższ jest równomiernie żółtawy lub biały, miękki, lecz łatwy do krojenia, z równomiernie rozmieszczonymi nieregularnymi oczkami wielkości ziarna ryżu. Zapach i smak są łagodne, kwaskowe i aromatyczne, z nutami dojrzewania powierzchniowego, które z wiekiem stają się dominujące.

Stopnie tłuszczu. Esrom sprzedaje się jako 20+, 30+, 45+ lub 60+, według minimalnej zawartości tłuszczu w suchej masie (20, 30, 45 i 60%). Minimalna sucha masa to odpowiednio 47, 48, 50 i 57%.

Oznakowanie. Na opakowaniu podaje się stopień (Esrom 20+, 30+, 45+ lub 60+) oraz napis "Protected Geographical Indication" lub "PGI".

Esrom jako ser czy jako imię? W wyszukiwarce słowo często prowadzi gdzie indziej, ale ser jest duński, z pasteryzowanego duńskiego mleka krowiego, związany z mnichami klasztoru Esrom z XII i XIII wieku. To ser dojrzewający powierzchniowo: skórkę traktuje się kulturą, trzyma w dużej wilgotności, potem myje i suszy, a można ją jeść. Oznaczenie od 20+ do 60+ podaje tłuszcz w suchej masie, więc 60+ jest znacznie tłustszy niż 20+.

Szukaj na opakowaniu nazwy „Esrom” ze stopniem (20+, 30+, 45+ lub 60+) i słów „Protected Geographical Indication” lub „PGI”, po polsku ChOG (chronione oznaczenie geograficzne). Skórka jest cienka, giętka, od żółtej do żółtopomarańczowej, ciasto żółtawe do białego z drobnymi nieregularnymi oczkami, miękkie, ale łatwe do krojenia. Sprzedaje się go zwykle w kawałku lub małym bloku przy ladzie z serami w supermarkecie i w delikatesach.

Tło. Według specyfikacji ser opracowali mnisi z klasztoru Esrom w XII i XIII wieku, a w połowie lat 30. XX wieku rozwinęła go Narodowa Mleczarnia Doświadczalna. Nazwa jest chroniona jako ChOG od 1996 roku.