🍷 Vendanges tardives

Vendanges tardives (po francusku „zbiór późny”) to oznaczenie, które może następować po nazwie apelacji Alsace na białym winie spokojnym. Zarezerwowano je dla win z gewurztraminera, pinot gris, rieslinga, muscat à petits grains (białego i różowego) oraz muscat ottonel. Po nazwie apelacji może, ale nie musi, następować uzupełniająca nazwa geograficzna lub nazwa działki (lieu-dit).

Zasady określa specyfikacja (cahier des charges) Alzacji, opublikowana w BO-AGRI 25 września 2014 r. Winogrona zbiera się ręcznie. Moszcz musi osiągnąć co najmniej 257 g/l cukru dla gewurztraminera i pinot gris oraz co najmniej 235 g/l dla muszkatu i rieslinga. Wina nie wolno wzbogacać. Producent składa do organu zarządzającego apelacją deklarację zamiaru produkcji co najmniej 8 dni przed zbiorem danych działek, a zawartość cukru w winogronach i moszczu kontroluje się w terenie dla każdej partii.

Na etykiecie trzeba podać rocznik oraz jedną z używanych nazw: gewurztraminer, muscat, muscat ottonel, pinot gris lub riesling. Wino dojrzewa co najmniej do 1 czerwca drugiego roku po zbiorze i od tej daty trafia do sprzedaży konsumentom. W przypadku rieslinga zwykły limit cukrów fermentowalnych (6, 9 lub 12 g/l) nie dotyczy tych win.

Oznaczenie w niemieckiej formie stosuje się w Alzacji od ponad dwóch stuleci; jego użycie skodyfikowano 1 marca 1984 r. Drugie oznaczenie, sélection de grains nobles, podlega tym samym zasadom, lecz ma wyższe minima cukru: 306 g/l dla gewurztraminera i pinot gris oraz 276 g/l dla muszkatu i rieslinga.