📜 Lucca (oliwa)

„Lucca” to oliwa extra virgin z chronioną w UE nazwą pochodzenia (ChNP) z 19 gmin wokół miasta Lukka w Toskanii: równiny Lukki, Versilii i Media Valle z Garfagnaną. Główną odmianą jest frantoio, której może być do 90 %. Nazwę wpisano do rejestru UE w 2004 roku.

Leccino może stanowić do 30 %, inne odmiany do 15 %. Oliwa jest żółta z mniej lub bardziej intensywnymi zielonymi tonami, zapach owocowy, od lekkiego do średniego, smak w podstawie słodki, a pikantność i goryczka zależą od intensywności owocu. Kwasowość nie przekracza 0,5 %, liczba nadtlenkowa sięga 12, kwasu oleinowego jest ponad 72 %, polifenoli co najmniej 100 mg/l, a ocena panelu degustacyjnego wynosi co najmniej 7.

Oliwki należy zbierać z drzewa, najlepiej ręcznie („brucatura”), i nigdy z ziemi. Zbiór musi się zakończyć do 31 grudnia: oliwki zebrane lub przetworzone później nie nadają się na tę oliwę. Plon ogranicza się do 70 q z hektara lub 20 kg z drzewa, a wydajność oliwy do 19 %. Miele się je w ciągu dwóch dni po zbiorze. Dozwolone są tradycyjna prasa i nowoczesne linie ciągłe, a pasta w zagniatarce przebywa nie dłużej niż 50 minut i nie jest cieplejsza niż 28 °C.

W sklepie. Szukaj nazwy „Lucca” i znaku ChNP. Miasto słynie też z wina „Colline Lucchesi”, lecz nazwa na tej oliwie jest chroniona, a główną odmianą w specyfikacji jest frantoio.