🫒 Leccino

Leccino to włoska odmiana oliwki uprawiana na oliwę, bardzo rozpowszechniona w Toskanii i innych regionach Włoch. Jej pochodzenie genetyczne jest nieznane, ale według Światowego katalogu odmian oliwek Międzynarodowej Rady Oliwek (IOC) jest bardzo bliska odmianie Frantoio. W ostatnich latach Leccino pojawiła się w Umbrii i Apulii, a także w nowych krajach uprawiających oliwki.

Według przeglądu IOC z 2012 roku Leccino razem z Frantoio i Carolea zajmuje 370 tysięcy hektarów — 32,7 % powierzchni gajów oliwnych Włoch. Odmiana jest na liście dopuszczonych do oliw o chronionych nazwach Istra na półwyspie o tej samej nazwie i Riviera Ligure w Ligurii.

Drzewo jest silne, sadzonki łatwo się ukorzeniają (około 65 %), owocowanie zaczyna się wcześnie, a plony są wysokie i stabilne. Odmiana w ogóle nie zapyla się własnym pyłkiem, dlatego obok sadzi się zapylacze — Moraiolo, Pendolino, Maurino lub Frantoio. Owoce dojrzewają wcześnie i łatwo się odrywają, więc wygodnie zbiera się je maszynowo. Leccino umiarkowanie znosi chłód i werticiliozę, mało cierpi z powodu guzowatości oliwki, a umiarkowanie — z powodu muszki oliwnej.

Wydajność oliwy jest średnia, około 18 %, a kwasu oleinowego jest w niej około 76 %. Fenoli w oliwie jest mało, chyba że owoce zebrano wcześnie.

Co mówi butelka. Oliwa z późno zebranej Leccino jest uboga w fenole, które odpowiadają za gorycz i ostrość, dlatego smakuje łagodniej. Kto szuka więcej fenoli, niech wybierze oliwę z owoców zebranych wcześnie: wtedy Leccino ma ich najwięcej.