🥃 Chill filtration

Jeśli na butelce whisky widziałeś napis „non-chill filtered”, chodzi właśnie o to. Filtracja na zimno (chill filtration) to sposób przygotowania whisky do butelkowania: destylat schładza się do około zera stopni lub niżej i przepuszcza przez filtry. Usuwa to substancje, przez które whisky mętnieje na zimno, z lodem lub z wodą. Większość producentów filtruje whisky głównie dla wyglądu, bo mętność jest nieszkodliwa.

Skąd bierze się mętność. Według notatek technicznych destylarni Annandale tworzą ją długołańcuchowe kwasy tłuszczowe i estry, głównie laurynian etylu i palmitynian etylu. Te cząsteczki zbijają się w micele i wytrącają z roztworu, gdy moc spada do około 46 % obj. lub niżej albo gdy trunek się ochładza.

Jak to się robi. Whisky for Everyone pisze, że single malty schładza się do około 0 °C, a blendy do −4 °C; Annandale podaje zakres do −10 °C. Schłodzona whisky przechodzi przez filtry, które zatrzymują 80–90 % miceli razem z osadem z beczki. Filtrowanie w ten sposób zaczęło się na początku XX wieku.

Spór. Część destylatorów i smakoszy uważa, że filtracja ubożyje smak i ciało trunku; ślepe degustacje dają niejednoznaczne wyniki. Dlatego wielu producentów butelkuje niefiltrowane single malty z mocą 46 % obj. lub wyższą, gdy mętności praktycznie nie ma.

Dlaczego to ważne. Napis „non-chill filtered” jest dobrowolny: jak zauważa Whisky Advocate, jego brak nie oznacza, że whisky filtrowano. Zmętniała whisky w szklance z lodem nie jest zepsuta. Ale wyższa moc oznacza więcej etanolu w każdej porcji. WHO przypomina, że nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.