🥃 Domači rum

Jeśli zobaczyłeś na słoweńskiej etykiecie „domači rum” i zastanawiasz się, czy to rum, krótka odpowiedź brzmi: nie. Domači rum („rum domowy”) to słoweński napój spirytusowy z chronioną w UE nazwą: destylat sfermentowanej melasy lub soku trzciny cukrowej, do którego dodaje się aromat ponczu z nutą wanilii i barwnik karmelowy. Moc wynosi co najmniej 37,5 % obj. Wolno go produkować w całej Słowenii.

Dlaczego to nie zwykły rum. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2019/787 rumu nie wolno aromatyzować, dlatego domači rum jest zarejestrowany w grupie „innych napojów spirytusowych”. Regulamin z Uradni list RS 70/2010 wymaga destylatu z trzciny o mocy nie wyższej niż 96 % obj., charakterystycznego aromatu, czerwonawobrązowego koloru karmelu, ekstraktu suchego do 20 g/l oraz sprzedaży wyłącznie w opakowaniach fabrycznych.

Historia. Słowenia należała do Austro-Węgier, które nie miały tropikalnych kolonii, więc producenci zastąpili aromat trzciny mieszanką aromatów i barwników. Tak powstał „rum”, a później domači rum; według dokumentacji technicznej ministerstwa nazwa pojawiła się równocześnie z austriackim Inländerrum. Przemysłowe gorzelnie zaczęły go produkować jeszcze przed pierwszą wojną światową.

Dziś. Dokumentacja techniczna opisuje domači rum jako napój spirytusowy najczęściej produkowany i spożywany w Słowenii. Najczęściej dodaje się go do ciasta i nadzień: potica, pączki krofi, kulki rumowe, flancati. Na rynek można wprowadzać napój o mocy do 80 % obj.

Dlaczego to ważne. Domači rum to aromatyzowany napój spirytusowy z historią, a nie rum w rozumieniu UE: aromat pochodzi z dodanych substancji. W wypiekach odmierza się go łyżeczkami, ale alkohol zostaje w nadzieniach niepieczonych. WHO przypomina, że nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.