🥃 Rum kubański (Cuba)

Rum kubański to rum, dla którego Kuba 8 kwietnia 2021 roku złożyła w UE wniosek o oznaczenie geograficzne „Cuba”. Robi się go z melasy trzciny uprawianej i przetwarzanej na Kubie, destyluje poniżej 96 % obj. i leżakuje w beczkach z dębu białego, a gotowy rum ma 37,5–41 % obj. Wszystkie etapy muszą odbywać się na Kubie.

Jednolity dokument wniosku, opublikowany w Dzienniku Urzędowym UE 22 lutego 2023 roku, szczegółowo opisuje technologię. Fermentacja melasy jest krótka, 24–26 godzin, a drożdże muszą wytwarzać alkohol izoamylowy nie więcej niż 2,5 razy tyle, ile wynosi suma alkoholu izobutylowego i n-propylowego. Destylacja jest ciągła, w kolumnach z wymaganym kontaktem pary z miedzią; dla rumu bierze się frakcje 74–76 % obj.

Leżakowanie ma co najmniej dwa etapy. Najpierw leżakuje świeży destylat, potem „rum bazowy”: mieszanina leżakowanych spirytusów z destylatem na rum, filtrowana przez węgiel aktywny, i woda oczyszczona. Dla rumu extra leżakowanego część bazy leżakuje po raz trzeci. Kamień krzemowy i piasek do filtrów węglowych wydobywa się na Kubie.

Wniosek wymienia siedem typów: leżakowany rum biały, rum z białą etykietą, ze złotą etykietą, „Reserva”, leżakowany, extra dry i extra leżakowany. Według uwagi historycznej w dokumencie lekki, przejrzysty rum robiono w Santiago de Cuba już w 1862 roku, a w 1876 roku rum kubański po raz pierwszy pokazano na Wystawie Stulecia w Filadelfii. W rejestrze eAmbrosia nazwa ma obecnie status „opublikowana”, a nie „zarejestrowana”.

Dlaczego to ważne. Nawet biały rum kubański, zgodnie ze specyfikacją, leżakuje w beczkach z dębu białego, a barwa gotowego rumu jest ograniczona. Dopóki nazwa „Cuba” nie zostanie zarejestrowana, w UE jest to tylko wniosek. WHO: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.