🥃 Brinjevec

Brinjevec to słoweński trunek destylowany ze sfermentowanych jagód jałowca pospolitego. Jeśli znasz gin, genever czy borovičkę, to coś innego: oznaczenie geograficzne UE w kategorii 9, destylat owocowy. Można go produkować w całej Słowenii; w butelce musi mieć co najmniej 40 % obj., a przed sprzedażą dojrzewać nie krócej niż sześć miesięcy.

Co go wyróżnia. Gin, borovička i genever to napoje spirytusowe aromatyzowane jagodami jałowca. Brinjevec natomiast powstaje wyłącznie z samych jagód: zawierają 20–30 % cukru, więc można je fermentować. Specyfikacja uznaje zatem porównania z napojami aromatyzowanymi jałowcem za niepoprawne. Smak jest wyraźnie jałowcowy, gorzkawy i cierpki.

Produkcja. Jagody jałowca pospolitego zbiera się dojrzałe od sierpnia do listopada i najlepiej suszy. Jałowiec sabiński jest zabroniony. Jagody gruboziarniście się rozgniata, miesza z wodą i drożdżami, a zacier fermentuje około miesiąca w temperaturze 15–20 °C. Pierwszą destylację prowadzi się w miedzianym alembiku, oddzielając olejek jałowcowy florentyńskim naczyniem; drugą w alembiku lub kolumnie. Ze 100 kg jagód wychodzi około 20 litrów trunku.

Historia. Najstarsza pisemna wzmianka pochodzi z dzieła Johanna Weikharda von Valvasora „Chwała księstwa Krainy” z 1689 roku; słowo występuje też w słowniku Marka Pohlina z 1781 roku. Najbardziej znane lokalne odmiany to brinjevec krasowy z regionów Kras i Brkini oraz brinjevec z Pleterji, z klasztoru kartuzów w Pleterjach na Dolenjskiej. Krajowe przepisy dotyczące nazwy przyjęto w 2010 roku.

Dlaczego to ważne. Na etykiecie prawdziwego brinjevca oprócz nazwy musi być znak laboratorium i numer sprawozdania ze zgodności. Ludowe przekonanie, że to domowy środek na skurcze, nie ma podstaw: to mocny trunek alkoholowy o mocy co najmniej 40 % obj. WHO przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.