🥃 Grogue

Grogue, zapisywane też jako grogu lub grog, to trzcinowy destylat z Republiki Zielonego Przylądka, wyspiarskiego państwa u wybrzeży Afryki Zachodniej. Dekret z mocą ustawy nr 11/2015 z 12 lutego 2015 roku zastrzega tę nazwę dla spirytusu trzcinowego produkowanego na Zielonym Przylądku przez destylację naturalnie sfermentowanego moszczu z trzciny cukrowej, o mocy 38–54 % obj. w 20 °C i z własnymi cechami organoleptycznymi.

Jak się go robi. Według dekretu sok z trzciny (moszcz) tłoczy się w młynie trapiche, filtruje i fermentuje wyłącznie w sposób naturalny; zabronione jest dodawanie czegokolwiek, co przyspiesza fermentację, a sama fermentacja nie może trwać dłużej niż 15 dni. Alembik musi być miedziany albo miedziany z chłodnicą ze stali nierdzewnej. Pierwszą frakcję (przedgon) i ostatnią (pogon) wyłącza się ze spirytusu przeznaczonego do picia. Trzcinę można przerabiać tylko od 1 stycznia do 31 maja, a w wyjątkowych przypadkach okres przedłuża się o najwyżej dwa miesiące. Wytłoki (bagasę) można wykorzystać jako opał lub paszę.

Dojrzewanie i etykieta. Spirytus dojrzewający w drewnianych pojemnikach co najmniej 12 miesięcy można sprzedawać jako «aguardente velha» («stary spirytus»). Nazwy handlowe grogu, grog i grogue wolno stosować tylko dla spirytusu z samego moszczu trzcinowego, do którego niczego nie dodano; gotowy trunek można aromatyzować ziołami, korzeniami lub owocami, jeśli informuje o tym etykieta. Na etykiecie muszą być moc, producent, partia i miejsce pochodzenia; można dodać zarejestrowane oznaczenie pochodzenia.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. Szukaj na etykiecie nazwy handlowej i miejsca pochodzenia. Grogue to mocny trunek: WHO podkreśla, że nie ma bezpiecznej ilości alkoholu, która nie wpływałaby na zdrowie.