🥃 Caña

Kto zna rum i cachaçę, w caña znajdzie ich mniej znaną krewną: tak w hiszpańskojęzycznych krajach MERCOSUR, przede wszystkim w Argentynie, Paragwaju i Urugwaju, nazywa się mocny trunek z trzciny cukrowej. Według zasad MERCOSUR, przeniesionych do argentyńskiego Kodeksu Żywnościowego, caña ma 35–54 % obj. Otrzymuje się ją przez fermentację i destylację soku, syropu lub melasy z trzciny.

Odmiany. Kodeks rozróżnia trzy nazwy. Caña to destylat soku, syropu lub melasy; można ją dojrzewać i barwić karmelem. Caña argentina ma 34–54 % obj., powstaje ze spirytusu spożywczego z melasy z aromatami i karmelem, z cukrem do 30 g/l; powyżej 45 % wolno nazwać ją «caña doble». Caña paraguaya powstaje wyłącznie z syropu z trzciny cukrowej (miel de caña), zagęszczanego nad otwartym ogniem.

Caña paraguaya. Według rewizji z 2019 roku destylat doprowadza się do 68–72 % obj. i rozcieńcza do 35–45 % obj.; cukru do 2 g/l. «Añeja» oznacza co najmniej rok w beczkach z dębu lub innego odpowiedniego drewna do 700 litrów; są też wersje aromatyzowane. W załączniku 13-C do umowy UE–Mercosur Caña Paraguaya figuruje wśród oznaczeń geograficznych Paragwaju.

Wśród trunków z trzciny. Rum według tego samego kodeksu też ma 35–54 % obj., ale musi zachować aromat surowca. Brazylijska cachaça to osobna nazwa destylatu ze świeżego soku z trzciny. Czasopismo ReVista Uniwersytetu Harvarda nazywa aguardiente z trzciny «starszym bratem» rumu, o którym napisano bardzo mało.

Dlaczego to ważne. Słowo «caña» na etykiecie może oznaczać różne trunki, od destylatu po barwiony spirytus z aromatami, więc sprawdź, jaka nazwa widnieje na butelce. ReVista ostrzega przed fałszowanym alkoholem z trzciny z metanolem w regionie, dlatego wybieraj tylko butelki z legalnej sprzedaży. WHO przypomina, że nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.