🥃 Krupnik

Krupnik to polski i litewski likier miodowy z przyprawami; Litwini nazywają go krupnikas. Robi się go ze spirytusu zbożowego lub wódki, z miodem i przyprawami, a znany jest także na Białorusi i wśród litewskich i polskich emigrantów w Stanach Zjednoczonych. Moc często wynosi około 40 % obj., a aromat to miód, cynamon i goździki.

Jak się go robi. Przyprawy (cynamon, goździki, gałkę muszkatołową, kminek i ziele angielskie) gotuje się z wodą, dodaje miód, a potem łączy z alkoholem. Mieszankę odstawia się na około tydzień i filtruje. Domowe receptury różnią się mieszanką przypraw i ilością miodu. Według przepisów UE ten napój jest likierem: co najmniej 15 % obj. i co najmniej 100 g cukrów w litrze.

Historia. Według opowieści przytaczanej przez Difford's Guide krupnik wymyślili w XVI wieku benedyktyni w Nieświeżu, wówczas mieście Wielkiego Księstwa Litewskiego, dziś na Białorusi. Inni autorzy wiążą go ze szlachtą Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Żaden dokument nie podaje dokładnej daty.

Zwyczaje. Krupnik często podaje się na ciepło, zwłaszcza zimą i od święta. Na Białorusi tradycyjnie miesza się go w glinianej misie i podpala, a gospodarze i goście wspólnie dmuchają w płomień. Najbardziej znana polska marka o tej nazwie powstaje w Starogardzie Gdańskim, a litewskie gorzelnie mają własne wersje.

Dlaczego to ważne. Miód i przyprawy nie czynią krupniku lekkim. Zawiera dużo alkoholu i cukru, a ciepły napój działa szybciej. Po nim nie wolno siadać za kierownicą. Według WHO nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.