🥃 Krambambula

Krambambula to słodki trunek na wódce lub spirytusie z miodem i przyprawami: cynamonem, czarnym pieprzem, goździkami, kardamonem i gałką muszkatołową. Bliska krupnikowi, na Białorusi uchodzi za narodową i łączy się ją ze szlachtą Wielkiego Księstwa Litewskiego. Sama nazwa przyszła z Gdańska, gdzie Krambambuli oznaczało kiedyś zupełnie inny likier.

Pochodzenie nazwy. Pod koniec XVI wieku holenderski mennonita Ambrosius Vermeulen założył w Gdańsku gorzelnię, później znaną jako „Pod Łososiem”. Językoznawca Gerd Hentschel zauważa, że nazwa Krambambuli jest po niemiecku poświadczona dopiero od połowy XVIII wieku. W 1745 roku pojawiła się studencka piosenka o tym trunku, przypisywana Christophowi Wedekindowi.

Jeden trunek czy kilka. W krajach niemieckich Krambambuli był czerwonym likierem wiśniowym; w żargonie studenckim słowo oznaczało później każdy mocny trunek, nawet gorące grzane wino. Na ziemiach polsko-litewskich, pisze Nasha Niva, trunek stał się żółty, miodowo-korzenny, a robiła go w domu drobna szlachta, gdy przyprawy były drogie.

Jak się go robi. Domowy przepis, który podaje Nasha Niva: przyprawy zalewa się na tydzień do półtora tygodnia spirytusem i wódką, miód rozpuszcza w wrzątku, zbiera pianę, miesza obie części, filtruje i odstawia na 4 do 6 miesięcy. Podobny trunek polsko-litewski to krupnik. Wersje handlowe sprzedaje się jako likier.

Dlaczego to ważne. Pod nazwą Krambambula mogą być sprzedawane zarówno likier miodowo-korzenny, jak i mieszanka wina z mocnymi alkoholami, więc czytaj skład i moc na etykiecie. WHO przypomina, że nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.