🍸 Likiery

Likier wiśniowy, crème de cassis, sloe gin, likier jajeczny: według prawa wszystkie to likiery, a zasady dotyczą głównie cukru. Likier to słodzony, aromatyzowany napój spirytusowy. Według przepisów UE (kategoria 33) ma co najmniej 15 % alkoholu i co najmniej 100 g/l cukru. Likiery wiśniowe z destylatem wiśniowym wymagają tylko 70 g/l, a likiery aromatyzowane wyłącznie goryczką lub piołunem 80 g/l. ¹

Z czego robi się likier. Podstawą jest alkohol etylowy pochodzenia rolniczego, destylat lub inny napój spirytusowy, który się słodzi i dodaje do niego aromaty, produkty rolne lub środki spożywcze. Aromaty są na ogół dozwolone, ale likiery z ananasa, cytrusów, rokitnika, morwy, wiśni i czereśni, czarnej porzeczki, maliny arktycznej, moroszki, maliny, żurawiny, borówki i borówki brusznicy oraz z génépi, goryczki, mięty i anyżu można aromatyzować tylko aromatami naturalnymi. ¹

Szczególne nazwy. Likier z wiśni lub czereśni macerowanych w alkoholu może nazywać się guignolet lub češnjevec, a tylko z wiśni ginja, ginjinha lub višnjevec. Likier, którego alkohol pochodzi wyłącznie z rumu, może nazywać się punch au rhum. Likier z mlekiem lub produktami mlecznymi może nazywać się cream, po czym podaje się surowiec nadający główny smak. ¹

Cherry brandy to likier. Złożone określenia prune brandy, orange brandy, apricot brandy, cherry brandy i blackcurrant rum są dozwolone dla likierów UE wytwarzanych tradycyjnie. Określenie musi być w jednej linii tą samą czcionką, a słowo „liqueur” tuż obok, literami nie mniejszymi. Jeśli alkohol nie pochodzi z wymienionego napoju, jego pochodzenie trzeba podać w pobliżu. ¹

Crème de, pacharán i sloe gin. „Crème de” z owocem to likier z co najmniej 250 g/l cukru, bez produktów mlecznych; crème de cassis ma ponad 400 g/l. Pacharán to tarnina macerowana w alkoholu z anyżem: co najmniej 25 %, 125 g tarniny na litr i 80–250 g/l cukru, a samą nazwę może nosić tylko hiszpański pacharán. Sloe gin to tarnina macerowana w ginie, co najmniej 25 % i tylko z aromatami naturalnymi. ¹

Bezbarwne i orzechowe. Sambuca to bezbarwny likier anyżowy z co najmniej 38 %, 350 g/l cukru i 1–2 g/l naturalnego anetolu; barwienie jest zabronione. Maraschino to bezbarwny likier z wiśni maraska, od 24 % i 250 g/l cukru. Nocino, czyli orehovec, robi się z całych zielonych orzechów włoskich: od 30 % i 100 g/l cukru. ¹

Likiery jajeczne. Likier jajeczny, czyli advocaat, robi się z żółtek, białek i cukru lub miodu: co najmniej 150 g/l cukru, 140 g czystego żółtka na litr i co najmniej 14 % alkoholu. „Likier z jajkiem” wymaga tylko 70 g żółtka na litr, ale co najmniej 15 % alkoholu. Oba mogą zawierać produkty mleczne. ¹

Chronione nazwy. Wśród chronionych nazw geograficznych likierów są Cassis de Dijon, Zadarski maraschino, Nocino di Modena, Pacharán navarro, Liquore di limone di Sorrento, Genepì i Irish Cream. Większość leży we Francji, we Włoszech, w Chorwacji i w Hiszpanii. ²

Dlaczego to ważne dla Ciebie. „Crème de” nie zawiera produktów mlecznych, to tylko poziom cukru, a „cherry brandy” lub „apricot brandy” na likierze to określenia złożone, więc w kieliszku jest likier. Likier jest zawsze słodzony, zaczyna się od 15 % i nie ma górnej granicy. ¹ WHO podkreśla, że nie istnieje bezpieczny poziom spożycia alkoholu. ³