🍷 Mikrooksygenacja
Kontrolowane dodawanie bardzo małych ilości tlenu do wina, wolniej, niż wino go zużywa (OIV).
Mikrooksygenacja to technika winiarska polegająca na wprowadzaniu do wina drobnych, odmierzonych ilości tlenu. Według Międzynarodowej Organizacji Winorośli i Wina (OIV) tempo dodawania tlenu musi być niższe niż tempo, w jakim poddawane obróbce wino go zużywa, czyli tlen nie może gromadzić się w winie w czasie zabiegu. W urządzeniu opisanym w przeglądzie technicznym ceramiczny dyfuzor w zbiorniku zamienia dozowany tlen w strumień drobnych pęcherzyków, które szybko rozchodzą się w winie.
OIV wymienia, do czego służy oksygenacja: wspomaga stabilizację barwy i dojrzewanie win czerwonych (tlen sprzyja powstawaniu aldehydu octowego, który reaguje z flawanolami i antocyjanami, tworząc nowe, trwalsze i intensywniej zabarwione pigmenty), zmniejsza zawartość lotnych związków siarki, takich jak siarkowodor, zmniejsza charakter roślinny i ułatwia klarowanie. Przegląd techniczny dodaje lepszą pijalność i miękkie taniny oraz zaznacza, że metodę opracowali Patrick Ducournau i Thierry Lemaire z francuskiej firmy Oenodev.
Pomysł wywodzi się z porównania wina dojrzewającego w zbiorniku i w beczce. W beczce wino jest stale narażone na niewielkie ilości powietrza, które wnika przez otwór szpuntowy, podczas uzupełniania i prawdopodobnie przez klepki; w zbiorniku przeciąganie naraża je na krótko na duże objętości powietrza. Mikrooksygenację zaprojektowano tak, by dozować tlen w ilościach niesprzyjających aktywności drobnoustrojów.
Kodeks OIV rozróżnia trzy warianty. W mikrooksygenacji, przy stabilizacji barwy i poprawie wina czerwonego podczas dojrzewania, dawki wynoszą rzędu 1–5 mg tlenu na litr miesięcznie, zależnie głównie od zawartości antocyjanów i polifenoli oraz wolnego SO2. Makrooksygenacja stosuje wyższe dawki w krótszym czasie, pod koniec fermentacji i do pierwszego zlewania, a nanooksygenacja bardzo małe ilości, rzędu dziesiątek lub setek mikrogramów na litr, w regularnych odstępach.
Dlaczego to ważne dla ciebie. Według OIV mikrooksygenację lepiej stosować do win o wysokiej zawartości wolnych antocyjanów; nie zaleca się jej powyżej 22 °C (nadmierne utlenianie) ani poniżej 8 °C (gromadzenie tlenu), nie wolno jej stosować do usuwania nadmiaru dwutlenku siarki, a stabilność mikrobiologiczną wina, zwłaszcza wobec Brettanomyces bruxellensis, trzeba kontrolować.
Jak łączy się z tematem „Wino”
🍷 Mikrooksygenacja → rodzaj → 🏷️ Dojrzewanie wina → rodzaj → 🏷️ Klasyfikacje wina → rodzaj → 🍷 Wino
Powiązania
- Następny krok
- 🍷 Tlen
- Należy do
- 🏷️ Dojrzewanie wina
Najczęstsze pytania
Czym jest mikrooksygenacja?
Dodawanie do wina drobnych, odmierzonych ilości tlenu w tempie niższym niż jego zużycie przez wino, tak aby tlen się nie gromadził (OIV).
Do czego służy?
Według OIV wspomaga stabilizację barwy i dojrzewanie win czerwonych, zmniejsza zawartość lotnych związków siarki i charakter roślinny oraz ułatwia klarowanie.
Czy wino utlenia się podczas mikrooksygenacji?
Nie nadmiernie: OIV wymaga, by tlen dodawać wolniej, niż wino go zużywa, więc nie gromadzi się on w winie podczas zabiegu.
Ile tlenu się dodaje?
Przy stabilizacji barwy wina czerwonego podczas dojrzewania OIV podaje dawki rzędu 1–5 mg tlenu na litr miesięcznie.
W jakiej temperaturze stosuje się mikrooksygenację?
OIV nie zaleca jej powyżej 22 °C, by uniknąć nadmiernego utleniania, ani poniżej 8 °C, by tlen się nie gromadził.
Źródła
- OIV. Resolution OIV-OENO 545B-2016: Update to the file on oxygenation for wines (International Code of Oenological Practices, file 3.5.5)
- Parish M., Wollan D., Paul R. Micro-oxygenation – a review. Wine Network Australia (Cornell eCommons)
