🫒 Oueslati

Oueslati to tunezyjska odmiana oliwna z gubernatorstwa Kairuan w centrum kraju; jej synonimy to El Alaa, El Leguim i El Horr. Światowy katalog odmian Międzynarodowej Rady Oliwnej (IOC) zaznacza, że dawniej uchodziła za drugorzędną, a dziś ze względu na jakość oliwy chętnie sadzi się ją w wielu regionach Tunezji.

Główne obszary uprawy to Kairuan i Siliana. Drzewo rośnie słabo, ma rozłożystą, rzadką koronę, zapyla się własnym pyłkiem i umiarkowanie znosi suszę oraz zasolenie. Plony są średnie i silnie przemienne – zarówno na gruntach nienawadnianych, jak i nawadnianych. Sadzonki zielne słabo się ukorzeniają, dlatego odmianę rozmnaża się przez szczepienie na miejscowej odmianie El Horr.

Owoce są małe, w pełnej dojrzałości czarne. Zawartość tłuszczu w owocach sięga 28 % na działkach nawadnianych i 31 % na nienawadnianych przy optymalnej dojrzałości. Oliwa jest bogata w kwas oleinowy (68–76 %) i uboga w palmitynowy (9–12 %). Odmiana jest podatna na werticiliozę, ale odporna na szpeciela oliwkowego.

Smak oliwy oceniany jest różnie. Katalog IOC opisuje ją jako ostrą i gorzką, o aromacie zielonych migdałów, a przegląd IOC z 2012 roku – jako zrównoważoną i owocową, z lekką goryczką i smakiem świeżych migdałów. W przeglądzie Oueslati nazwano odmianą o podwójnym przeznaczeniu, ale katalog podaje przeznaczenie wyłącznie na oliwę.

Warto zapamiętać. Migdałowa nuta to rozpoznawalna cecha oliwy z Oueslati. W zestawieniu z Chemlali, najpowszechniejszą odmianą w Tunezji, której oliwa ma najwyżej około 59 % kwasu oleinowego, oliwa z Oueslati jest wyraźnie bogatsza w ten kwas.