🥃 Raicilla

Raicilla to meksykański destylat z agawy, który nie jest ani tequilą, ani mezcalem: powstaje ze 100 % agawy w zachodniej części stanu Jalisco i w jednej gminie stanu Nayarit. Agawa niebieska jest dla niego zakazana: używa się innych gatunków, w tym Agave maximiliana, inaequidens, valenciana, angustifolia i rhodacantha. Moc wynosi 35–55 % obj. Nazwa pochodzenia obowiązuje od 2019 roku.

Góry i wybrzeże. Deklaracja rozróżnia raicillę z sierry, robioną z maximiliana, inaequidens i valenciana, oraz raicillę z wybrzeża, robioną z angustifolia i rhodacantha. Obszar obejmuje 16 gmin Jalisco, w tym Mascota, Talpa de Allende, San Sebastián del Oeste i Puerto Vallarta, oraz Bahía de Banderas w Nayarit.

Jak się ją robi. Dojrzałe serca agawy ścina się, piecze, rozdrabnia, fermentuje i destyluje. Kategoria Raicilla dopuszcza piece, autoklawy, młyny i miedziane lub stalowe alembiki; Artesanal oznacza ogień, ręczne rozdrabnianie i alembiki do 500 litrów; Tradición Ancestral oznacza gliniane garnki nad ogniem z drewna, z włóknem agawy obecnym podczas fermentacji i destylacji. Powstaje jako blanco albo dojrzewa w szkle lub drewnie.

Nazwa. Pochodzenie słowa, które oznacza „korzonek”, nie jest pewne. Według popularnej wersji destylat tak nazwano, by obejść kolonialne zakazy napojów z agawy. Nie może nazywać się tequilą, bo nie powstaje z agawy niebieskiej, ani mezcalem, bo region leży poza strefą mezcalu. Lokalne zapisy z San Sebastián del Oeste pochodzą z lat 90. XIX wieku.

Dlaczego to ważne. Rzemieślnicze partie mogą mieć nawet 55 % obj., więc warto sprawdzić moc na etykiecie. Nazwa gwarantuje miejsce i agawę, a nie bezpieczeństwo. WHO przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.