🌵 Tequila

Dla kogoś, kto zna wódkę i domowe nalewki, tequila to napój z innego surowca, ale z równie ścisłymi przepisami. Powstaje z destylacji brzeczki z agawy Agave tequilana Weber, odmiany niebieskiej (azul), według meksykańskiej normy NOM-006-SCFI-2012: 35–55 % obj. w 20 °C, przy czym co najmniej 51 % cukrów w brzeczce musi pochodzić z agawy uprawianej na obszarze pochodzenia.

Norma wyróżnia dwie kategorie. „100 % de agave” nie jest wzbogacana innymi cukrami i musi być dojrzewana oraz butelkowana w zakładzie autoryzowanego producenta na obszarze pochodzenia. Zwykła „Tequila” może zawierać do 49 % cukrów redukujących z innych źródeł i przy określonych warunkach może być butelkowana poza obszarem. Surowcem jest serce rośliny, czyli piña.

Ze względu na dojrzewanie tequila bywa: blanco lub plata (niedojrzewana albo krócej niż dwa miesiące w dębie); joven lub oro (mieszanka blanco z tequilą leżakowaną lub z dozwolonymi dodatkami); reposado (co najmniej dwa miesiące w beczkach dębowych); añejo (co najmniej rok w beczkach do 600 litrów); extra añejo (co najmniej trzy lata w takich samych beczkach).

Ochronę nazwy ogłoszono 9 grudnia 1974 r. – to pierwsza w Meksyku nazwa pochodzenia. Według Rady Regulacyjnej Tequili (CRT) obszar obejmuje 181 gmin w pięciu stanach: Jalisco, Michoacán, Guanajuato, Nayarit i Tamaulipas. W UE „Tequila” jest chroniona umową z Meksykiem z 1997 r. i wpisana jako oznaczenie geograficzne; w USA to charakterystyczny produkt Meksyku, butelkowany z mocą co najmniej 40 % obj.

Tequila czy wódka? Wódka powstaje z innych surowców i zwykle nie ma klas dojrzewania, a tequila to destylat brzeczki z agawy niebieskiej Weber, sprzedawany jako blanco, reposado, añejo lub extra añejo. Tequila czy mezcal? Oba to meksykańskie destylaty z agawy, ale mezcal może pochodzić z dowolnego gatunku, tequila tylko z agawy niebieskiej Weber. „Złota” tequila (oro) nie zawsze oznacza dojrzewanie, bo to także mieszanka lub dodatki.

Według NOM-006-SCFI-2012 na etykiecie muszą być słowo „Tequila”, kategoria i klasa, moc jako „% Alc. Vol.”, nazwa i adres producenta oraz napis typu „Hecho en México”, z urzędowym znakiem i numerem rejestracyjnym autoryzowanego producenta. W UE nazwa jest wpisana jako oznaczenie geograficzne (OG). Szukaj jej w dziale z alkoholami w supermarkecie, w sklepie monopolowym lub w sklepie ze spirytusowymi specjałami.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. Na etykiecie liczy się przede wszystkim kategoria: „100 % de agave” oznacza wyłącznie cukry z agawy niebieskiej, a bez tego napisu część cukrów może pochodzić z innych źródeł. „Joven” i „oro” nie oznaczają dłuższego dojrzewania, tylko mieszankę lub dodatki. I pamiętaj: według WHO nie ma bezpiecznej ilości alkoholu.