🥃 Alembik charentais

Alembik charentais (alambic charentais) to miedziany alembik, w którym powstaje koniak: okresowy alembik, w którym z białego wina robi się spirytus koniakowy. Destylacja przebiega dwuetapowo, „z powtórką” (à repasse): najpierw z wina powstaje słaby brouillis, potem brouillis destyluje się po raz drugi. Zasady apelacji Cognac dopuszczają tylko taki rodzaj aparatu.

Budowa. Kocioł (chaudière) ogrzewa się otwartym ogniem w ceglanym piecu. Para unosi się do kapitela (chapiteau), przechodzi przez „łabędzią szyję” i chłodzi się w wężownicy zanurzonej w wodzie. Kocioł, kapitel, szyja, wężownica i otwarty alkoholomierz muszą być miedziane; podgrzewacz wina (chauffe-vin) jest opcjonalny. Piec tradycyjnie opalano drewnem lub węglem, dziś częściej gazem.

Wielkość. Do drugiej destylacji kocioł może mieć do 30 hl, z wsadem do 25 hl. Do pierwszej destylacji dopuszczono większy kocioł, do 140 hl z wsadem do 120 hl. Gotowy spirytus nie może mieć więcej niż 73,7 % obj. w 20 °C.

Dwie destylacje. Pierwsza daje brouillis o mocy około 28–32 %. Druga, „dobre grzanie” (bonne chauffe), trwa wiele godzin: destylator odcina przedgon, serce i pogon, a do beczek trafia tylko serce o mocy 70–72 %. Według BNIC całą destylację trzeba zakończyć do 31 marca po zbiorach.

Dlaczego to ważne. Miedziany kocioł i podwójna destylacja to główny powód, dla którego koniak różni się od brandy z aparatów kolumnowych. Spirytus wychodzący z alembika jest bardzo mocny i przed rozlewem się go rozcieńcza. WHO przypomina: nie ma bezpiecznego poziomu spożycia alkoholu.