🥃 Calvados

Calvados to francuski brandy jabłkowy z Normandii, a nie wino. Przypomina trochę koniak, ale zamiast z wina powstaje z cydru z jabłek i gruszek, który destyluje się i dojrzewa co najmniej dwa lata w dębowych beczkach. Nie jest to ani nalewka, ani wódka zbożowa: to destylat fermentowanego soku. Nazwa jest chroniona w UE, a moc w sprzedaży wynosi co najmniej 40 % obj. Miejscowe wina IGP o tej samej nazwie to zupełnie inny produkt.

Surowcem są jabłka cydrowe i gruszki do perry z normandzkich sadów. Co najmniej 70 % jabłoni musi być odmian fenolowych (bogatych w taniny), a 35 % powierzchni to drzewa wysokopienne. Soku się nie słodzi, a od tłoczenia do destylacji mija co najmniej 21 dni.

Destylacja odbywa się w miedzianych alembikach, a destylat ma najwyżej 72 % obj. Potem następuje dojrzewanie przez co najmniej 24 miesiące w dębie. Są trzy apelacje: Calvados (alembik z drugą destylacją lub kolumna ciągła), Calvados Pays d'Auge (wyłącznie podwójna destylacja w alembiku, gruszek najwyżej 30 %) i Calvados Domfrontais (kolumna, gruszek co najmniej 30 %, dojrzewanie od 3 lat).

Nazwa pochodzi od departamentu Calvados, utworzonego po Rewolucji. Pays d'Auge jako pierwsze zdobyło AOC (1942), a w 1984 roku dziesięć regionalnych apelacji scalono w jedną. Według IDAC w 2025 roku sprzedano około 4,35 mln butelek, a produkuje go około 300 destylarni.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. Na etykiecie szukaj Appellation Calvados Contrôlée i oznaczenia wieku: VS, czyli „trzy gwiazdki”, to co najmniej 2 lata, Vieux lub Réserve co najmniej 3, VSOP lub V.O. co najmniej 4, XO, Hors d'âge lub Napoléon co najmniej 6. Nie myl calvadosu z cydrem: cydr to tylko surowiec do destylacji.

Osobno istnieje IGP „Calvados” dla win: jedyna winnica Normandii koło Grisy (gmina Vendeuvre) z winami spokojnymi białymi, różowymi i czerwonymi, m.in. z pinot gris, auxerrois i pinot noir. Uznano je za „vin de pays” w 1968 roku, a uprawa winorośli wróciła tam w 1995.