🥃 Haut Armagnac

Haut Armagnac („Górny Armagnac”) to jedna z trzech dodatkowych nazw geograficznych armaniaku, winogronowego brandy z Gaskonii, i obejmuje wschodnią część strefy. Winogrona na niego zbiera się w 121 gminach departamentu Gers, zwłaszcza wokół Auch, Lectoure, Fleurance i Marciac, a produkcja wina, destylacja, leżakowanie i wykończenie odbywają się w strefie AOC „Armagnac”.

Wschód strefy jest najbardziej kontynentalny. Według specyfikacji z 2025 roku latem bywa tu susza, aż po burze pod koniec lata. Gleby leżą na molasie, kontynentalnej formacji ilastej z twardymi warstwami wapienia: to głębokie gliniaste „terreforts”, które dobrze trzymają wodę, albo płytkie kamieniste wapienne „peyrusquets”. Winorośl dostaje więc wodę nie z deszczu, jak na zachodzie, lecz dzięki zdolności gliny do jej zatrzymywania. Doliny są tu głębiej wcięte niż na zachodzie.

To w Auch w 1814 roku Tuilière opatentował alembik o równomiernej, ciągłej pracy. Miejscowi gorzelnicy go ulepszyli i od XIX wieku ciągła destylacja w miedzianych kolumnach stała się w regionie główną metodą; aparat zaczęto nazywać alembikiem „armaniakowym”. Destylat wypływa z niego z mocą 52–72,4 % obj.

Pozostałe zasady są wspólne dla całego armaniaku: dziesięć dozwolonych odmian, wino o mocy 7,5–12 % obj. bez siarkowania, destylacja do 31 marca, co najmniej rok w beczkach dębowych i sprzedaż od 40 % obj. Nazwę „Haut Armagnac” pisze się w tym samym polu widzenia co „Armagnac”. Granice tej części wyznaczył dekret z 25 maja 1909 roku.

Dlaczego to ważne. „Górny” oznacza tylko wschodnią część strefy, a nie wyższą jakość czy dłuższe leżakowanie. Wiek podaje się osobno, na przykład rocznikiem, a kolor nie dowodzi wieku, bo karmel jest dozwolony. WHO przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.