🥃 Münchener Kümmel

Münchener Kümmel to likier o smaku kminku z Monachium i sąsiednich powiatów Bawarii, niemiecki trunek do wypicia po sutym posiłku, w rodzinie kminkowych trunków, które w Polsce znamy raczej z nalewek. To jedna z trzech niemieckich chronionych nazw kümmla, obok berlińskiego i hamburskiego. Wszystkie trzy są zarejestrowane w UE jako likiery i chronione od 12 czerwca 1989 roku, gdy weszły w życie pierwsze unijne przepisy o napojach spirytusowych.

Czym jest kümmel. Główny smak daje kminek zwyczajny (Carum carvi): alkohol pochodzenia rolniczego aromatyzuje się nasionami kminku lub ich destylatem. Napój spirytusowy o smaku kminku ma w UE co najmniej 30 % obj., a kminek musi przeważać. Jeśli cukrów jest co najmniej 100 g/l, napój staje się likierem o mocy co najmniej 15 % obj.

Nazwa monachijska. Według dokumentacji technicznej, którą Niemcy przedstawiły Komisji Europejskiej, kümmel w Monachium i okolicznych powiatach wytwarza się od początku XIX wieku. W 2017 roku Niemcy poprosiły o zmianę specyfikacji, a rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/2079 z 8 grudnia 2020 roku ją zatwierdziło. Od tego czasu nazwę można pisać na dwa sposoby: „Münchener Kümmel” lub „Münchner Kümmel”.

Krewniacy. Berliński i hamburski kümmel mają podobne zasady: smak kminku, bez barwników, od 32 % obj. Kminek występuje też w skandynawskim akwawicie, ale tam łączy się go z koprem. Kümmel pije się tradycyjnie w małym kieliszku po obfitym posiłku, jako digestif.

Dlaczego to ważne. Nazwa „Münchener Kümmel” lub „Münchner Kümmel” gwarantuje pochodzenie z Monachium, ale nie moc: sprawdź % obj. na etykiecie. Kminek nie czyni napoju leczniczym; w UE napojom o mocy powyżej 1,2 % obj. nie wolno przypisywać korzystnego wpływu na zdrowie. WHO przypomina, że nie ma bezpiecznego poziomu spożycia alkoholu.