🫒 Barnea

Barnea to izraelska odmiana oliwki, wyhodowana przez hodowców i wyselekcjonowana spośród siewek nieznanego pochodzenia. Druga nazwa, K-18, to jej numer na poletku selekcyjnym. Według Światowego katalogu odmian Międzynarodowej Rady Oliwek (IOC) Barnea zajmuje 25% intensywnych sadów oliwnych Izraela; w niewielkim stopniu sadzi się ją też w Australii, Nowej Zelandii i Argentynie.

Drzewo łatwo rozpoznać: jest wysokie, wzniesione, z cienkimi pędami owocującymi i rzadką, otwartą koroną. Sadzonki dobrze się ukorzeniają, więc odmianę uprawia się wyłącznie na własnych korzeniach. Przy nawadnianiu młode drzewa dają plon handlowy już w trzecim roku, a później — bardzo wysokie plony z umiarkowaną przemiennością owocowania.

Barnea ma duże wymagania wodne: bez nawadniania w suche izraelskie lato drzewo rozwija się słabo. Odmiana jest częściowo samopylna, częściowo odporna na plamistość liści i dobrze regeneruje się po werticiliozie, ale mocno cierpi od gąsienic motyla Zeuzera pyrina. Drzewa łatwo zbiera się wibratorami pnia.

Barneę wyhodowano z myślą o oliwie: dojrzałe owoce zawierają jej około 18%, średnio 2 tony z hektara, a w olejarni uzysk wynosi około 20%. Oliwę uważa się za nieco prostszą od mocnej oliwy z odmiany Souri i od delikatnych oliw europejskich. Po przerzedzeniu owoców Barnea nadaje się też na zielone i czarne oliwki stołowe, przy czym czarne są wysoko cenione.

Na etykiecie. Izraelska oliwa z napisem Barnea pochodzi przeważnie z nawadnianych sadów intensywnych i zwykle jest łagodniejsza od oliwy z tradycyjnej odmiany Souri.