🫒 Rowghani

Rowghani to irańska odmiana oliwki, druga w kraju pod względem powierzchni po Zard; jej owoce idą zarówno na oliwę, jak i na zielone oliwki stołowe. Międzynarodowa Rada Oliwna przypuszcza, że nazwa odmiany wiąże się z dużą zawartością oliwy w owocach. Znana jest też jako Roghani i Syah-Zeitoon.

Rowghani rośnie głównie na północy Iranu — w Gilanie, Kazwinie, Zandżanie i w dorzeczu rzeki Sefidrud, gdzie stanowi około jednej czwartej wszystkich nasadzeń. Łącznie zajmuje około 17,6 tys. hektarów. Większość irańskich oliwek należy do dziesięciu tradycyjnych odmian, a Rowghani jest jedną z głównych.

Drzewo rośnie silnie, ma wzniesioną, rzadką koronę. Owoce mają średnią masę, w pełnej dojrzałości są ciemnofioletowe. W Rudbarze i Taromie zawierają 20–25 % oliwy, a w samej oliwie jest około 65 % kwasu oleinowego. Odmiana wcześnie zaczyna owocować, plon jest wysoki, ale przemienny z roku na rok. Owoce mocno trzymają się gałęzi, miąższ jest mało zwarty, pestka łatwo się oddziela.

Rowghani dobrze ukorzenia się z sadzonek i łatwo rozmnaża się w kulturach tkankowych. Źle znosi suszę i zasolone gleby, chłód umiarkowanie, jest też podatna na werticiliozę. Odmiana jest samopłonna: najlepszymi zapylaczami są Zard, Leccino, Fishomi, Bladi i Manzanilla.

W praktyce. Iran jest małym producentem oliwy: w 2009/10 wytworzył około 4 000 ton. Oliwa z nazwą odmiany Rowghani to więc rzadkość, najczęściej z północy kraju. A ponieważ odmiana ma dwa zastosowania, jej owoce można też spotkać wśród zielonych oliwek stołowych.