🥃 Emsländer Korn

Emsländer Korn to niemiecki destylat zbożowy, który często porównuje się do wódki, ale w UE jest osobną kategorią: zachowuje smak zboża. Pochodzi z wiejskiego powiatu Emsland w Dolnej Saksonii, a jego nazwa jest chroniona w UE od 2008 roku. Destyluje się go ze sfermentowanego zacieru z lokalnej pszenicy, w tym orkiszu, samopszy i płaskurki, a także z żyta, jęczmienia, owsa lub gryki. „Korn” ma co najmniej 32 % obj., „Kornbrand” co najmniej 37,5 % obj.

Czystość. Specyfikacja dopuszcza do rozcieńczania tylko wodę: bez aromatów, barwników i substancji słodzących, a drożdże nie mogą być zmodyfikowane genetycznie. Zboże stosuje się w całości. Jeśli zacier scukrza się słodem, jego ilość nie może przekraczać 25 części na 100 części zboża. Jedynym wyjątkiem są ślady cukru karmelizowanego do 0,05 g/l, które trzeba podać na etykiecie.

Jak się go robi. Zboże rozciera się lub parzy pod ciśnieniem, enzymy lub słód zamieniają skrobię w cukier, a fermentacja trwa od dwóch do sześciu dni. Dozwolona jest tylko destylacja periodyczna: najpierw surowy spirytus w aparacie kolumnowym, potem rektyfikacja w miedzianej kolumnie lub aparacie półkowym, gdzie wybiera się „serce” destylatu. Rozcieńczanie i butelkowanie mogą odbywać się także poza Emsland.

Oznaczenia. „Doppelkorn” lub „Edelkorn” oznaczają co najmniej 38 % obj., „gereift” lub „alter” co najmniej 6 miesięcy dojrzewania w drewnie, a „ganz alter” co najmniej trzy lata. Nazwa zboża, na przykład Weizen-Korn, oznacza, że destylat powstał tylko z niego. Gorzelnie Kornu działały w Emsland już w XVIII wieku.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. Korn to nie wódka: zachowuje łagodne nuty zboża i słodu. Nazwa Emsländer gwarantuje lokalne zboże i brak dodatków, a „Korn” bez „brand” może być słabszy od zwykłej wódki. WHO przypomina, że nie istnieje bezpieczny poziom spożycia alkoholu.