🥃 Fine Bordeaux

Kto zna koniak i armaniak, w Fine Bordeaux znajdzie trzeci francuski brandy winny. To chronione oznaczenie geograficzne dla destylatu winnego z winnic Bordeaux, dwukrotnie destylowanego w miedzianym alembiku z win białych i leżakowanego co najmniej rok w dębie. W sprzedaży ma od 40 % obj., kolor bursztynowy, a specyfikacja opisuje aromaty cytrusów, miodu, masła i wanilii.

Surowiec. Strefa pokrywa się z AOP Bordeaux: 501 z 542 gmin departamentu Żyronda. Główne szczepy to colombard, sémillon i ugni blanc, razem co najmniej 70 %; szczep pomocniczy to merlot blanc, do 30 %. Wina do destylacji nie mogą być wzbogacane ani siarkowane; ich naturalna moc to 8-12 % obj.

Produkcja. Destylacja jest podwójna, z ponowną destylacją w miedzianym alembiku, jak w Charente, i musi się zakończyć do 1 kwietnia następnego roku. Destylat wychodzi z mocą 65-72 % obj. Potem dojrzewa co najmniej 12 miesięcy w beczkach dębowych do 600 litrów. Dozwolone są karmel i odrobina cukru.

Historia. Według specyfikacji pod koniec XIX wieku destylaty z Żyrondy mogły jeszcze nazywać się koniakiem, ale w 1911 roku winiarze z północy departamentu wybrali apelację Bordeaux. W 1942 roku pojawiła się nazwa „Eau-de-vie d'Aquitaine”, a w 1974 „Fine Bordeaux”. Produkcja jest niewielka: średnio około 260 hektolitrów rocznie.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. Oznaczenia wieku są takie same jak w koniaku: VSOP i „Vieille Fine” od 4 lat, „Napoléon” od 6, XO lub rocznik od 10. To rzadki brandy z Bordeaux, a nie wino. WHO przypomina, że nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.