🫒 Konservolia

Konservolia to grecka odmiana oliwki o podwójnym przeznaczeniu: robi się z niej oliwki stołowe i tłoczy oliwę. W katalogu Międzynarodowej Rady Oliwnej (IOC) figuruje jako „Amfissis” – od miasta Amfissa w Grecji Środkowej. Lokalnych nazw ma wiele: Voliotiki, Agriniou, Artas, Stylidos, Piliou, Mylolia.

Najwięcej Konservolii rośnie w Grecji Środkowej – w Ftiotydzie, Fokidzie, na Eubei, w Beocji i Etolii-Akarnanii – a także w Magnezji, Larisie i Epirze; ostatnio sadzi się ją też w Macedonii. Kiedyś przypadało na nią 70 % sadów oliwek stołowych w kraju, a według danych z 2022 roku – około 30 % ich powierzchni.

Owoce są bardzo duże, umiarkowanie wydłużone, w pełni dojrzałe – czarne. Zwarty miąższ nie gniecie się w transporcie, a pestka łatwo się oddziela. Z Konservolii robi się oliwki zielone, „blondynki”, które dopiero zaczęły ciemnieć, oraz naturalne czarne. Oliwy w owocach jest średnio, ale jest dobra: w badaniu 31 próbek greckiej oliwy z tej odmiany kwasu oleinowego było średnio 75,4 %. Plony są wysokie, choć zmieniają się z roku na rok.

Odmiana rośnie od wybrzeża do wysokości 500–600 metrów, jeśli w ciągu roku spada co najmniej 500 mm deszczu. Znosi suszę i chłód, ale nie lubi zasolenia. Guzowatość oliwki nie jest jej straszna, za to werticilioza i mucha oliwkowa wyrządzają jej szkody.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Nazwa odmiany wchodzi w skład sześciu chronionych w UE nazw oliwek stołowych: pięciu ChNP („Konservolia Amfissis”, „Atalantis”, „Rovion”, „Stylidas”, „Piliou Volou”) i ChOG „Konservolia Artas”. Chroniony jest związek odmiany z miejscem: samo słowo „Konservolia”, bez nazwy miejsca i unijnego logo, mówi tylko o odmianie, nie o pochodzeniu. Oliwki „Konservolia Rovion” z Eubei zbiera się od początku września, wcześniej niż wszystkie inne w Grecji.