🍦 Lodziarz

Lodziarz (sprzedawca lodów, po angielsku ice cream maker) to osoba, która robi lub sprzedaje lody. Dawniej były przysmakiem bogaczy: w XVIII wieku lody robiło się ręcznie i jadło od razu. Tanie lody uliczne pojawiły się w latach 40. XIX wieku, a jedną z ich głównych postaci był Szwajcar Carlo Gatti.

Gatti urodził się w 1817 roku w dolinie Blenio w Ticino. Do Londynu przyjechał w 1847. W 1851 roku ustawił stragan na Hungerford Market koło Charing Cross i sprzedawał lody w małych muszelkach za pensa. Mówiono na nie „penny ice”. Obok pojawiły się „penny licks”: tanie szklane kieliszki, które klient wylizywał i oddawał. Niektórzy sprzedawcy napełniali je prawie po brzegi, żeby porcja wydawała się większa.

Najtrudniejszy był lód. Gatti sprowadzał go statkami z Norwegii; pierwszy odnotowany ładunek, około 1857 roku, ważył 400 ton. Trzymano go w studniach przy kanale Regent's Canal, trochę jak w piwnicy, tylko zimniej.

Dziś wszystko opiera się na chłodzie. W gablocie lody powinny mieć 0 °F (−18 °C) lub zimniej, a powyżej 10 °F (−12 °C) jest już za ciepło. W domu zamrażarkę ustawia się między −5 a 0 °F, a opakowanie wkłada do głównej komory, nie do drzwi, gdzie temperatura skacze. Najlepiej podawać je w 6–10 °F, wtedy łatwo je nakładać łyżką. Nie wolno ich rozmrażać i zamrażać ponownie, bo powstają duże kryształy. Zamknięte wytrzymają do dwóch miesięcy, a otwarte lepiej zjeść w 7–10 dni.

Lody, kawa i mleko często stoją obok siebie: zobacz też barista i kawiarnia. O samym produkcie przeczytasz w haśle lody.