🥃 Gin de Mahón

Gin de Mahón to jałowcowy trunek z hiszpańskiej wyspy Minorka, objęty własnym chronionym oznaczeniem geograficznym (ChOG) UE. Powstaje w jednokrotnej destylacji spirytusu pochodzenia rolniczego z jagodami jałowca, w miedzianych alembikach opalanych otwartym ogniem z drewna. Moc wynosi od 38 do 43 % obj. Mimo słowa «gin» w nazwie nie jest klasyfikowany jako gin.

Historia. Według specyfikacji technicznej napój powstał, gdy Minorka była pod panowaniem brytyjskim (1712–1802): brytyjskim żołnierzom brakowało ginu, więc kupcy z Maó zaczęli sprowadzać jałowiec i spirytus, a rzemieślnicy budować alembiki. Pierwsza receptura jest odnotowana w latach 1790–1810. Na początku XX wieku Miguel Pons Justo założył destylarnię Xoriguer, która działa do dziś i złożyła wniosek o ochronę nazwy.

Zasady. Jagody jałowca (Juniperus communis) o zawartości olejku eterycznego 7–9 ‰ muszą schnąć w temperaturze pokojowej co najmniej rok, a następnie macerować co najmniej 10 godzin. Co najmniej 10 % spirytusu musi mieć pochodzenie winne. Bierze się tylko «serce» destylatu; dodatki, aromaty i ekstrakty są zakazane. Surowce mogą pochodzić skądkolwiek, ale destylacja musi odbywać się na Minorce.

Tradycje. Na wyspie gin pije się z małych kieliszków z lodem, a na letnich świętach jako «pomadę» z lemoniadą. «Pelofa» to gin z wodą gazowaną, lodem i skórką cytryny. Tradycyjnym opakowaniem jest ceramiczna butelka, a Muzeum Minorki przechowuje stare egzemplarze. Według Menorca.info w 2016 roku wyprodukowano 327 819 litrów, z czego jedna czwarta trafiła do innych krajów UE.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. Nazwy można używać tylko dla trunku z Minorki w szklanych lub ceramicznych pojemnikach do 3 litrów, a napis «Gin de Mahón» musi mieć co najmniej 3 mm wysokości. Według klasyfikacji UE to napój spirytusowy aromatyzowany jałowcem (kategoria 19), a nie gin (kategoria 20), choć słowo «gin» jest w nazwie. WHO przypomina, że nie istnieje bezpieczny poziom spożycia alkoholu.