🥃 Kirsch d'Alsace

Kirsch d'Alsace to alzacki kirsz, destylat z czereśni, a nie nalewka: chroniona w UE nazwa klarownego destylatu z alzackich czereśni. Owoce uprawia się, fermentuje i destyluje w departamentach Dolny Ren i Górny Ren, a trunek przed sprzedażą odpoczywa co najmniej sześć miesięcy. Moc wynosi co najmniej 45 % obj., a aromat jest czereśniowy z nutą pestki.

Surowiec. Dozwolone są wyłącznie czereśnie gatunku Prunus avium w dwóch typach: guigne o miękkim miąższu i drobne ciemne czereśnie dzikie. Wykluczone są chrupiące odmiany deserowe i wiśnie. W sadzie może rosnąć mniej niż 300 drzew na hektar, plon sięga do 300 kg z drzewa, a sok musi zawierać co najmniej 140 g cukru na litr. Owoców nie wolno mrozić.

Produkcja. Całe owoce fermentują bez ogrzewania i bez dodanego cukru. Zacier destyluje się w miedzianych alembikach okresowych, dwukrotnie lub w kolumnie do trzech półek. Pojemność alembiku to do 25 hl, a destylat ma 60–80 % obj. Trunek odpoczywa w neutralnych naczyniach i można dodać do 10 g cukru na litr. Barwniki są zakazane.

Tradycja. Według specyfikacji technicznej to najstarszy destylat owocowy Alzacji: pierwszy kirschwasser przypisuje się mnichowi na początku XVII wieku. Dziś w regionie działa 21 profesjonalnych gorzelni, a związek gorzelników założono w 1919 roku. Kirsz dodaje się do tortu Szwarcwald, czekolady i fondue.

Dlaczego to ważne. Nazwa Kirsch d'Alsace gwarantuje alzackie czereśnie, miedziane alembiki, co najmniej sześć miesięcy odpoczynku i moc co najmniej 45 % obj., powyżej ogólnego unijnego minimum 37,5 %. Mały kieliszek zawiera więc dużo etanolu, nawet w deserze. WHO przypomina, że nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.