🥃 Quetsch d'Alsace

Quetsch d'Alsace to alzacka odpowiedź na śliwowicę: przejrzysty destylat owocowy z całych świeżych śliwek lokalnej odmiany Quetsche d'Alsace, sfermentowanych i destylowanych w Alzacji. To nazwa chroniona w UE w kategorii destylatów owocowych: moc w butelce wynosi co najmniej 45 % obj., a substancji lotnych jest ponad 300 g na hektolitr czystego alkoholu.

Śliwka i sady. Quetsch to wydłużona, mięsista śliwka Prunus domestica, niebieska lub fioletowa, o twardym i niezbyt soczystym miąższu. W sadach może rosnąć najwyżej 450 drzew na hektar, co najmniej dwie trzecie powierzchni musi być zadarnione, a plon ogranicza się do 150 kg z drzewa. Owoce muszą być świeże, całe, dojrzałe, niemrożone i z nienaruszoną pestką.

Jak się go robi. Owoce miesza się delikatnie, by nie zgnieść pestek, i fermentują bez ogrzewania i bez dodatku cukru. Destyluje się wyłącznie periodycznie w miedzianych alembikach do 25 hl, dwukrotnie lub w kolumnie z nie więcej niż trzema półkami, do 60–80 % obj. Następnie destylat odpoczywa co najmniej sześć miesięcy w neutralnych zbiornikach. Dozwolone jest do 10 g cukru na litr; barwienie jest zakazane.

Tradycja. Słowo quetsche pochodzi od niemieckiego Zwetsche. W 1933 roku Alzacja miała około miliona drzew quetsch, prawie jedną czwartą drzew owocowych regionu. Destylację regulowano w Colmar już w 1506 roku, a śliwkowy destylat robi się tu od XVIII wieku. Dziś region ma 21 zawodowych gorzelni i związek gorzelników założony w 1919 roku.

Dlaczego to ważne. Nazwa gwarantuje alzackie śliwki i destylację w Dolnej lub Górnej Alzacji (Bas-Rhin i Haut-Rhin), a co najmniej 45 % obj. to więcej niż zwykłe minimum dla destylatów owocowych. Aromat to śliwka z cynamonem i pestką, bez barwników. WHO przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.