🥃 Mirabelle d'Alsace

Mirabelle d'Alsace to przezroczysty destylat owocowy, francuski odpowiednik naszej śliwowicy, ale z mirabelek: owoce fermentuje się, destyluje i wykańcza w Alzacji, na północnym wschodzie Francji. To chroniona nazwa UE w kategorii destylatów owocowych. Sprzedawany produkt ma co najmniej 45 % obj., a według specyfikacji aromat przypomina mirabelkę z nutą pestki.

Surowiec. Używa się dwóch odmian: mirabelki „de Metz” i „de Nancy”. Owoce muszą być świeże, całe i dojrzałe; mrożenie jest zabronione, a pestki nie mogą być uszkodzone. Fermentacja przebiega bez podgrzewania, a dodawanie cukru i zagęszczanie brzeczki jest zabronione. Ze 100 kg owoców uzyskuje się 4–7 litrów czystego alkoholu.

Destylacja. Dozwolone są dwie metody: klasyczna podwójna destylacja w alembiku z ponownym przepędem albo alembik z kolumną do trzech półek. Wszystko, co styka się z oparami aż do „łabędziej szyi”, musi być miedziane, alembik mieści do 25 hl, a destylat wychodzi z mocą 60–80 % obj. Następnie odpoczywa co najmniej sześć miesięcy; można dodać do 10 g/l cukru, a barwienie jest zabronione.

Tradycja. W Colmar księgi miejskie z 1506 roku wspominają o kontroli gorzelników. Mirabelki destyluje się w Alzacji od XVIII wieku, a w XIX stuleciu stały się towarem handlowym. Po 1870 roku region zachował prawo do domowej destylacji, dlatego we wsiach wciąż stoi wiele alembików; jest 21 profesjonalnych gorzelni, a ich związek istnieje od 1919 roku.

Dlaczego to ważne. Nazwa „Mirabelle d'Alsace” oznacza, że fermentacja, destylacja i odpoczynek odbyły się w Alzacji, przy mocy nie niższej niż 45 % obj. Żółtawy odcień pojawiający się z czasem jest naturalny; barwników nie ma. Alzatczycy podają ją schłodzoną lub lekko ciepłą. Według WHO nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.