🫒 Mari

Mari to irańska odmiana oliwki, której nazwa po persku znaczy „podobna do węża”: zawdzięcza ją lekko wydłużonym owocom. Synonim — Mary. Według Światowego katalogu odmian Międzynarodowej Rady Oliwek (IOC) odmiana stanowi około 20% oliwek północnego Iranu — w ostanach Gilan, Zandżan i Kazwin; z 7100 hektarami jest piąta pod względem powierzchni w kraju.

Mari należy do dziesięciu tradycyjnych odmian, z których pochodzi większość irańskich oliwek — obok Zard, Rowghani, Gelooleh i innych. Północ Iranu ma klimat sprzyjający oliwkom, ale sama odmiana, według przeglądu IOC, jest wrażliwa na chłód.

Drzewo daje wysokie plony, choć z przemiennością owocowania. Kwitnie w średnim terminie, dojrzewa wcześnie i wytwarza dużo pyłku, dlatego odmianę Mari stosuje się jako zapylacz wielu odmian. Sama nie zapyla się własnym pyłkiem; najlepsze zapylacze to Manzanilla i Zard. Odmiana jest podatna na plamistość liści.

Ze względu na smak owoce Mari trafiają głównie na oliwki stołowe, zwłaszcza zielone w solance. Oliwy też mają sporo — około 20%, a ponad 75% przypada w niej na kwas oleinowy 150 dni po kwitnieniu. Owoce mają jednak skłonność do przedwczesnego opadania, więc na oliwę nie trzyma się ich na drzewie do późnego zbioru.

Czego się spodziewać. Owoce Mari dojrzewają wcześnie i łatwo opadają, więc zbiera się je wcześniej, głównie na oliwki stołowe. Jeśli etykieta irańskich oliwek podaje odmianę Mari, spodziewaj się wydłużonych owoców o niezbyt jędrnym miąższu.