🥃 Munbae-ju

Jeśli szukasz koreańskich trunków poza soju, munbae-ju to ten, który pachnie gruszką, choć żadnej nie zawiera. To tradycyjny koreański destylat z prosa i sorgo sfermentowanych z zakwasem nuruk. Nazwa oznacza „napój z dzikiej gruszy”: pachnie owocami gruszy munbae, choć gruszki w nim nie ma. Moc wynosi około 40 % obj. Od 1 listopada 1986 roku munbae-ju jest narodowym niematerialnym dziedzictwem kulturowym Korei.

Jak się go robi. Według koreańskiego portalu rządowego najpierw przygotowuje się zacier z prosa niekleistego, a potem trzykrotnie dodaje się nowe porcje zboża, nuruk i wody; Koreańczycy nazywają taki napój samyangju. Im więcej dodatków, tym mocniejszy i bardziej aromatyczny zacier. Na końcu destyluje się go w tradycyjnym alembiku do soju. Poza prosem, sorgo, nuruk i wodą nie ma innych składników.

Pochodzenie. Encyklopedia Kultury Koreańskiej wiąże munbae-ju z prowincjami Pyongan na północy półwyspu, gdzie od dawna uprawiano proso i sorgo; robiono go głównie w Pjongjangu. Dziś tradycję zachowuje rodzina mistrza Lee Gi-hoona w mieście Gimpo w prowincji Gyeonggi, a produkcją kieruje jego syn.

Symbol spotkań. Munbae-ju podawano na bankietach podczas szczytów międzykoreańskich w latach 2000, 2007 i 2018. Pod względem mocy porównuje się go z whisky, ale opisuje jako łagodniejszy, o owocowym aromacie. Koreańczycy zaliczają go do banhyangju, czyli napojów cenionych za zapach.

Dlaczego to ważne. Owocowy aromat munbae-ju jest zwodniczy: w butelce jest zbożowy destylat o mocy około 40 % obj., a nie nalewka na gruszkach. Nie myl go z lżejszym współczesnym soju. WHO przypomina, że nie ma bezpiecznego poziomu spożycia alkoholu.