🥃 Lao Khao

Lao khao to tajski bezbarwny destylat, najczęściej z kleistego ryżu, który fermentuje się suchym zaczynem w postaci kulek i destyluje w prostych alembikach. Nazwa oznacza „biały alkohol”. Nie dojrzewa w beczkach, jego moc to zwykle około 30–35% obj., a sprzedaje się go w całej Tajlandii.

Produkcja. Według InsideHook zaczyn robi się z mielonego kleistego ryżu, wody i przypraw: chili, trawy cytrynowej, czosnku i galangi. Proszek miesza się z ryżem parzonym na parze i wodą, fermentacja trwa tydzień lub dłużej, potem płyn odcedza się i destyluje. Nie ma dojrzewania w dębie, więc spirytus butelkuje się niemal od razu i smakuje ostro.

Historia i prawo. Spirytus ryżowy robi się w tajskich wsiach od dawna. Według Chiang Mai City Life alembiki z cyny i aluminium dawały metanol, dlatego w latach 50. i 60. państwo przejęło kontrolę nad gorzelniami i przeszło na stal nierdzewną; później rynek znalazł się pod kontrolą jednej firmy. Licencje dla prywatnych producentów wprowadzono w 2003 roku.

Gdzie się go pije. Lao khao to najpopularniejszy mocny alkohol tajskiej wsi: sprzedaje się go w małych sklepikach i na nocnych targach, a małych gorzelni są setki, więc jakość i moc bywają różne. Jest też bazą ziołowych nalewek zwanych ya dong, którym sprzedawcy przypisują moc leczniczą, choć nie jest to udowodnione. Badanie z 2011 roku pokazało, że po podwyżce akcyzy w 2007 roku nielegalny „biały alkohol” pito głównie tam, gdzie go pędzono.

Dlaczego to ważne. Lao khao nie dojrzewa, a kontrola mocy u małych producentów jest słaba; domowa destylacja w nieodpowiednich alembikach dawała kiedyś trujący metanol, więc bimber nieznanego pochodzenia to bezpośrednie zagrożenie. Nie udowodniono żadnych właściwości leczniczych nalewek ya dong. WHO przypomina, że nie istnieje bezpieczna dawka alkoholu.